وصل کردن دستگاه موبایل به شبکه WiFi از نظر تاریخی یکی از مستعدخطاترین کار در رایانش روزمره بوده. کلید ازپیشاشتراک با امنیت بالا (PSK) اغلب ۱۶ تا ۳۲ نویسه مرکب از گلیف مبهم دارد — مثل I بزرگ، l کوچک، عدد 1 و نماد خاص مثل # یا &. تایپ دستی این رشته روی صفحه لمسی به غلط املای تکراری، خطای اتصال شبکه و خستگی امنیت منجر میشود.
طرح استاندارد URI WIFI:
کد QR WiFi این گلوگاه را با جاسازی پارامتر اتصال شبکه مستقیم در استاندارد جهانی رشته URI حل میکند که اصلاً توسط کتابخانه متنباز ZXing محبوب شد و بعد بومی توسط Apple iOS (از iOS 11) و Google Android (از Android 10) پذیرفته شد:
WIFI:S:MyHomeNetwork;T:WPA;P:SecretPassphrase2026;H:false;;
- S: (SSID): شناسه مجموعه خدمت (نام شبکه) که نقطه دسترسی بیسیم پخش میکند. نویسه خاص مثل دونقطه، نقطهویرگول، ویرگول و بکاسلش با نویسه بکاسلش پیشرو فرار میشوند.
- T: (نوع احراز): پروتکل رمزگذاری را تعریف میکند. مقدار پشتیبانیشده شامل WPA (پوشش WPA، WPA2 و WPA3-Personal)، WEP (برای کلید قدیمی ۶۴/۱۲۸بیت WEP) یا nopass (برای شبکه باز بدون امنیت) است.
- P: (رمز / PSK): کلید ازپیشاشتراک یا عبارت عبور لازم برای احراز با شبکه.
- H: (SSID پنهان): پرچم بولی (true یا false) که به رادیو WiFi دستگاه موبایل دستور میدهد آیا درخواست پروب فعال برای یافتن SSID که فریم بیکن پخش نمیکند بفرستد.
چون این طرح در سطح سیستمعامل شناخته میشود، اسکن کد با دوربین گوشی گفتگوی فوری سامانه را فعال میکند: «به شبکه WiFi MyHomeNetwork بپیوندم؟». ضربه به پیوستن دستدادن احراز ۴طرفه 802.11 را فوری آغاز میکند — بدون اپ خارجی یا پیمایش دستی تنظیمات.