Aztec-codes Begrijpen: Hoge Dichtheid 2D-Barcodes voor Transport en Beveiliging
Aztec Code is een 2D-matrixbarcode uitgevonden door Andrew Longacre, Jr. en Robert Hussey in 1995, en officieel gestandaardiseerd onder ISO/IEC 24778. In tegenstelling tot QR-codes met drie vierkante patronen in de hoeken, of Data Matrix-symbolen met een L-vormige rand, is een Aztec-code gebouwd rond een centraal vierkant schietschijfpatroon. Dit centrale patroon stelt optische scanners in staat de barcode snel in elke oriëntatie te scannen, zelfs bij extreme rotatie, op gebogen papier, glanzende smartphoneschermen of thermische tickets.
Een van de grootste voordelen van de Aztec Code is de hoge gegevensdichtheid en efficiëntie. Aztec Code vereist geen brede witte rand rondom het symbool (rustzone), waardoor het in zeer compacte lay-outs past. Een volledige Aztec-code kan worden opgebouwd uit maximaal 32 lagen en kan tot 3.832 cijfers, 3.067 letters of 1.914 bytes aan binaire gegevens opslaan. Bovendien bevat Aztec Code krachtige Reed-Solomon-foutcorrectie (instelbaar van 5% tot 90%), waardoor beschadigde of gekraste tickets betrouwbaar gescand kunnen worden.