Διαφορετικά περιβάλλοντα προγραμματισμού επιβάλλουν ξεχωριστή σύνταξη διαφυγής (escape syntax) για την αναπαράσταση χαρακτήρων εκτός ASCII. Αυτό το εργαλείο μορφοποιεί το κείμενο σύμφωνα με όλες τις κύριες συμβάσεις γλωσσών:
Έστω αυτό το απόσπασμα ρύθμισης παραμέτρων JavaScript που περιέχει ένα emoji και έναν τονισμένο χαρακτήρα:
const label = "Café 🚀";
Η μορφοποίηση στις διάφορες λειτουργίες γλωσσών παράγει:
ES6 (\u{...}): const label = "Caf\u{e9} \u{1f680}";
JSON / Java (\uXXXX): const label = "Caf\u00e9 \ud83d\ude80";
Python (\x \u \U): const label = "Caf\xe9 \U0001f680";
CSS (\XXXX ): const label = "Caf\e9 \1f680 ";
UTF-8 bytes (\xXX): const label = "Caf\xc3\xa9 \xf0\x9f\x9a\x80";
Παρατηρήστε ότι στη λειτουργία JSON/Java, το emoji του πυραύλου αναλύεται σε ένα ζεύγος υποκατάστασης (surrogate pair) UTF-16 (\ud83d\ude80), ενώ η ES6 και η Python χρησιμοποιούν καθαρές αναπαραστάσεις ενός μόνο διακριτικού (token). Η Python γράφει τους χαρακτήρες κάτω από το U+0100 ως \xe9, όπως ακριβώς κάνει η δική της συνάρτηση ascii(). Κάθε ακολουθία διαφυγής CSS καταλήγει σε ένα κενό διάστημα τερματισμού, επομένως το πραγματικό κενό μετά το é εμφανίζεται ως δύο κενά. Η λειτουργία byte UTF-8 καταγράφει τα byte κάθε χαρακτήρα, κάτι που απαιτούν οι συμβολοσειρές της C και η εντολή printf του κελύφους.