Zrozumieć kod Aztec: Dwuwymiarowy kod kreskowy o wysokiej gęstości dla transportu i bezpieczeństwa
Kod Aztec to dwuwymiarowy macierzowy kod kreskowy wynaleziony przez Andrew Longacre'a Jr. i Roberta Husseya w 1995 roku, oficjalnie znormalizowany w ramach ISO/IEC 24778. W przeciwieństwie do kodów QR, które posiadają trzy kwadratowe wzory wykrywania w narożnikach, lub kodów Data Matrix wykorzystujących ramkę w kształcie litery L, kod Aztec jest zbudowany wokół charakterystycznego, centralnego kwadratowego wzoru 'celownika' (bullseye). Ta centralna struktura umożliwia skanerom optycznym szybkie zlokalizowanie i odczytanie kodu pod dowolnym kątem, nawet przy znacznym obrocie lub na zakrzywionym papierze, błyszczących ekranach smartfonów czy biletach termicznych o niskiej rozdzielczości.
Jedną z największych zalet kodu Aztec jest wysoka gęstość danych i wydajność. Kod Aztec nie wymaga szerokiego marginesu ochronnego (białej przestrzeni wokół symbolu), co pozwala na umieszczenie go na bardzo małych powierzchniach. Pełnowymiarowy symbol kodu Aztec może składać się z maksymalnie 32 warstw i przechowywać do 3 832 cyfr, 3 067 znaków alfanumerycznych lub 1 914 bajtów danych binarnych. Ponadto kod Aztec wykorzystuje zaawansowaną korekcję błędów Reeda-Solomona, którą można skonfigurować w zakresie od 5% do 90%.