เครื่องมือสร้างและตรวจสอบ HMAC

คำนวณและตรวจสอบลายเซ็น RFC 2104 HMAC-SHA256, SHA-384, SHA-512, SHA-1 และ MD5 ในรูปแบบ Hex, Base64 หรือ Base64URL บนเบราว์เซอร์ของคุณผ่าน Web Crypto

ไม่ต้องอัปโหลดไม่ต้องลงทะเบียนผลลัพธ์ทันที
HMAC-SHA256 · SHA512 · MD5Hex · Base64 · Base64URLประมวลผลในเครื่อง 100% • ไม่มีการอัปโหลด
คำนวณ HMAC
ระบบออฟไลน์พร้อมใช้งานพื้นที่ทำงานบนเบราว์เซอร์ส่วนตัว 100% • ไม่มีการอัปโหลดลงคลาวด์
ส่วนตัว 100% • ไม่อัปโหลดไฟล์ขึ้นเซิร์ฟเวอร์

ทำไมต้องใช้ เครื่องมือสร้างและตรวจสอบ HMAC ฟรีของ Utiliome?

ออกแบบมาเพื่อความเป็นส่วนตัวสูงสุด ทำงานได้ทันที ไม่มีสะดุด ไม่ต้องสมัครสมาชิก ไม่ต้องเสียเงิน และไม่ต้องลงทะเบียน

โครงสร้างตามมาตรฐาน RFC 2104 และ FIPS 198-1

ดำเนินการ Padding คีย์ด้วย XOR ทั้งชั้นใน (0x36) และชั้นนอก (0x5c) ตามขนาดบล็อกมาตรฐานสำหรับ HMAC-SHA256, HMAC-SHA384, HMAC-SHA512, HMAC-SHA1 และ HMAC-MD5 ซึ่งผ่านการตรวจสอบกับชุดทดสอบ IETF RFC 2202 และ RFC 4231

ถอดรหัส Secret Key แบบ UTF-8, Hex และ Base64

แปลงคีย์ลับสำหรับการเซ็นชื่อทั้งแบบข้อความ UTF-8, เลขฐานสิบหก (Hex) ดิบ หรือบัฟเฟอร์ไบต์ Base64 ตามมาตรฐาน RFC 4648 เพื่อให้คีย์ API แบบไบนารีถูกแปลงเป็นลำดับไบต์ที่ถูกต้องแม่นยำก่อนนำมาคำนวณ HMAC

โหมดตรวจสอบลายเซ็นแบบ Constant-Time

ตรวจสอบความถูกต้องของ MAC Header จาก Webhook หรือ API เทียบกับลายเซ็นที่คำนวณได้ด้วย Web Crypto crypto.subtle.verify และการเปรียบเทียบระดับบิตแบบ XOR ความยาวคงที่ โดยไม่รั่วไหลข้อมูลเวลาในการประมวลผล

รองรับเอาต์พุต Hex, Base64 และ Base64URL สำหรับ Webhook

สร้างค่า Digest ในรูปแบบ Hex ตัวพิมพ์เล็ก/ตัวพิมพ์ใหญ่ (GitHub, Stripe, Slack), Base64 มาตรฐานแบบมี Padding (Shopify, AWS) และ Base64URL แบบไม่มี Padding (ส่วนประกอบ JWS/JWT) แบบออฟไลน์ในหน่วยความจำของเบราว์เซอร์

Utiliome เปรียบเทียบกับทางเลือกคลาวด์แบบเดิม

เปรียบเทียบขีดความสามารถของเอนจิน WebAssembly ภายในเครื่อง กับเครื่องมือคลาวด์แบบเก่า

ฟีเจอร์ Utiliome (ประมวลผลในเบราว์เซอร์) เครื่องมือแปลงไฟล์บนคลาวด์แบบเดิม
โครงสร้างตามมาตรฐาน RFC 2104 และ FIPS 198-1 ดำเนินการ Padding คีย์ด้วย XOR ทั้งชั้นใน (0x36) และชั้นนอก (0x5c) ตามขนาดบล็อกมาตรฐานสำหรับ HMAC-SHA256, HMAC-SHA384, HMAC-SHA512, HMAC-SHA1 และ HMAC-MD5 ซึ่งผ่านการตรวจสอบกับชุดทดสอบ IETF RFC 2202 และ RFC 4231 ตัวเลือกจำกัดและไม่มีการปรับแต่งขั้นสูง
ถอดรหัส Secret Key แบบ UTF-8, Hex และ Base64 แปลงคีย์ลับสำหรับการเซ็นชื่อทั้งแบบข้อความ UTF-8, เลขฐานสิบหก (Hex) ดิบ หรือบัฟเฟอร์ไบต์ Base64 ตามมาตรฐาน RFC 4648 เพื่อให้คีย์ API แบบไบนารีถูกแปลงเป็นลำดับไบต์ที่ถูกต้องแม่นยำก่อนนำมาคำนวณ HMAC ต้องใช้โปรแกรมเสริมหรือแก้ไขด้วยตนเอง
ความเป็นส่วนตัวและการประมวลผล ประมวลผลในเบราว์เซอร์ 100% (ไม่อัปโหลดขึ้นเซิร์ฟเวอร์) อัปโหลดข้อมูลไปยังเซิร์ฟเวอร์คลาวด์ภายนอก
ราคาและการสมัครสมาชิก ฟรี 100% ตลอดชีพโดยไม่ต้องสมัครสมาชิก บังคับสมัครสมาชิกหรือต้องจ่ายค่าบริการรายเดือน
วิธีใช้งาน

วิธีใช้งาน เครื่องมือสร้างและตรวจสอบ HMAC ใน 3 ขั้นตอนง่ายๆ

ไม่ต้องติดตั้งโปรแกรม ทุกอย่างทำงานได้โดยตรงผ่านเว็บเบราว์เซอร์ของคุณ

1

ระบุข้อมูล Message Payload ที่ต้องการเซ็นชื่อ

วางข้อมูล HTTP Request Body ดิบที่ยังไม่ถูกจัดรูปแบบ หรือสตริงมาตรฐานสำหรับการเซ็นชื่อ (Canonical Signing String) โดยคงช่องว่างและลำดับคีย์ตามเดิมทุกประการ หรือลากไฟล์ Payload มาวาง

2

ตั้งค่ารูปแบบการเข้ารหัส Secret Key และอัลกอริทึม Hash

ป้อน Shared Secret ของคุณ เลือกรูปแบบการแปลงไบต์ของคีย์ (ข้อความธรรมดา UTF-8, Hex หรือ Base64) และเลือกอัลกอริทึม HMAC-SHA256, HMAC-SHA384, HMAC-SHA512, HMAC-SHA1 หรือ HMAC-MD5

3

คัดลอกค่า MAC หรือตรวจสอบลายเซ็นที่ได้รับ

คัดลอกผลลัพธ์ Digest ในรูปแบบ Hex, Base64 หรือ Base64URL หรือวางลายเซ็นที่ต้องการเปรียบเทียบ (โดยตัดคำนำหน้าอย่าง sha256= หรือ v0= ออก) เพื่อทำการตรวจสอบแบบ Constant-Time

การคำนวณและตรวจสอบลายเซ็น HMAC สำหรับ Webhook และ API: คู่มือปฏิบัติจริง

คำตอบโดยย่อ: การเซ็นชื่อข้อความ what do ya want for nothing? ด้วย Secret Key ขนาด 4 ไบต์ Jefe (ชุดทดสอบ IETF RFC 4231 Test Case 2) ภายใต้อัลกอริทึม HMAC-SHA256 จะได้ผลลัพธ์เป็น 5bdcc146bf60754e6a042426089575c75a003f089d2739839dec58b964ec3843 ในรูปแบบ Hex และ W9zBRr9gdU5qBCQmCJV1x1oAPwidJzmDnexYuWTsOEM= ในรูปแบบ Base64 ซึ่งให้ผลตรงกันทั้งหมดไม่ว่าจะป้อนคีย์ในโหมด UTF-8, Hex (4a656665) หรือ Base64 (SmVmZQ==)

รหัสยืนยันความถูกต้องของข้อความที่ใช้ฟังก์ชันแฮชร่วมกับคีย์ลับ (Keyed-Hash Message Authentication Code หรือ HMAC) ช่วยพิสูจน์ทั้ง ความสมบูรณ์ของข้อมูล (Data Integrity) (รับประกันว่า Payload ไม่ถูกแก้ไขระหว่างทาง) และ ความถูกต้องของแหล่งที่มา (Authenticity) (ยืนยันว่าผู้ส่งถือครอง Shared Secret Key จริง) การจำลองลายเซ็นของผู้ให้บริการให้ตรงกันทุกประการจำเป็นต้องกำหนดพารามิเตอร์ 3 ส่วนให้แม่นยำ ได้แก่ อัลกอริทึมแฮชพื้นฐาน การถอดรหัสไบต์ดิบของ Secret Key และลำดับไบต์ที่แท้จริงของ Payload ที่นำมาเซ็นชื่อ

ตัวอย่างที่ 1: ชุดทดสอบ IETF RFC 2104 / RFC 2202 / RFC 4231 Test Case 2

ไม่ว่าคุณจะป้อน Secret Key ขนาด 4 ไบต์ในรูปแบบข้อความ UTF-8 Jefe, เลขฐานสิบหกดิบ 4a656665 หรือ Base64 SmVmZQ== ระบบจะถอดรหัสออกมาเป็นบัฟเฟอร์คีย์ชุดเดียวกันคือ [0x4a, 0x65, 0x66, 0x65] เมื่อนำมาเซ็นชื่อข้อความ UTF-8 ขนาด 28 ไบต์ what do ya want for nothing? จะได้ผลลัพธ์ดังนี้:

{
  "keyUtf8": "Jefe",
  "keyHex": "4a656665",
  "keyBase64": "SmVmZQ==",
  "message": "what do ya want for nothing?",
  "signatures": {
    "hmac_md5_hex": "750c783e6ab0b503eaa86e310a5db738",
    "hmac_sha1_hex": "effcdf6ae5eb2fa2d27416d5f184df9c259a7c79",
    "hmac_sha256_hex": "5bdcc146bf60754e6a042426089575c75a003f089d2739839dec58b964ec3843",
    "hmac_sha256_base64": "W9zBRr9gdU5qBCQmCJV1x1oAPwidJzmDnexYuWTsOEM=",
    "hmac_sha256_base64url": "W9zBRr9gdU5qBCQmCJV1x1oAPwidJzmDnexYuWTsOEM",
    "hmac_sha384_hex": "af45d2e376484031617f78d2b58a6b1b9c7ef464f5a01b47e42ec3736322445e8e2240ca5e69e2c78b3239ecfab21649",
    "hmac_sha512_hex": "164b7a7bfcf819e2e395fbe73b56e0a387bd64222e831fd610270cd7ea2505549758bf75c05a994a6d034f65f8f0e6fdcaeab1a34d4a6b4b636e070a38bce737"
  }
}

ตัวอย่างที่ 2: ความแตกต่างระหว่าง Base64 กับ Base64URL และรูปแบบ Canonical Payload ของ Webhook

มาตรฐาน Base64 (RFC 4648 ส่วนที่ 4) จะใช้ตัวอักษร +, / และเติมเครื่องหมาย = ต่อท้าย (Padding) ในขณะที่ Base64URL ซึ่งปลอดภัยสำหรับใช้งานบน URL (RFC 4648 ส่วนที่ 5 นิยมใช้ในลายเซ็น JWS/JWT และ Signed URL) จะแทนที่ + ด้วย -, แทนที่ / ด้วย _ และตัดเครื่องหมาย = ต่อท้ายทิ้งทั้งหมด การเซ็นชื่อข้อความ The quick brown fox jumps over the lazy dog ด้วยคีย์ UTF-8 key ภายใต้ HMAC-SHA256 แสดงความแตกต่างของการเข้ารหัสแต่ละแบบได้อย่างชัดเจน:

Key (UTF-8):     key
Message (UTF-8): The quick brown fox jumps over the lazy dog

HMAC-SHA256 Hex:       f7bc83f430538424b13298e6aa6fb143ef4d59a14946175997479dbc2d1a3cd8
HMAC-SHA256 Base64:    97yD9DBThCSxMpjmqm+xQ+9NWaFJRhdZl0edvC0aPNg=
HMAC-SHA256 Base64URL: 97yD9DBThCSxMpjmqm-xQ-9NWaFJRhdZl0edvC0aPNg

เมื่อต้องการตรวจสอบ Webhook Header จากการใช้งานจริง คุณต้องประกอบโครงสร้าง Payload ก่อนการเซ็นชื่อให้ตรงตามข้อกำหนดของผู้ให้บริการแต่ละรายเสียก่อน จากนั้นจึงตัดคำนำหน้าออกจากค่าใน Header:

GitHub (X-Hub-Signature-256: sha256=<hex>):
  Signed input = <raw_http_body>

Stripe (Stripe-Signature: t=1730419200,v1=<hex>):
  Signed input = 1730419200.<raw_http_body>

Slack (X-Slack-Signature: v0=<hex>):
  Signed input = v0:1730419200:<raw_http_body>

Shopify (X-Shopify-Hmac-Sha256: <base64>):
  Signed input = <raw_http_body>

โครงสร้าง RFC 2104, กฎการปรับขนาดคีย์ (Key Normalization) และการป้องกัน Timing Attack

คำตอบโดยย่อ: มาตรฐาน RFC 2104 นิยามสมการ HMAC ไว้เป็น H((K_0 XOR opad) || H((K_0 XOR ipad) || m)) โดยปรับขนาด Secret Key ให้สอดคล้องกับขนาดบล็อกการบีบอัดภายใน B ของฟังก์ชันแฮช (64 ไบต์สำหรับ MD5/SHA-1/SHA-256 และ 128 ไบต์สำหรับ SHA-384/SHA-512) ไม่ใช่ปรับตามความยาวของผลลัพธ์แฮช L

ตามข้อกำหนดใน IETF RFC 2104 และ NIST FIPS 198-1 อัลกอริทึม HMAC จะนำฟังก์ชันแฮชเชิงซ้ำ H มาห่อหุ้มไว้ด้วยกระบวนการคำนวณซ้อน 2 ชั้น เพื่อป้องกันการโจมตีแบบขยายความยาวข้อมูล (Length-Extension Attack) ที่พบในโครงสร้างแบบ Merkle-Damgard:

HMAC(K, m) = H( (K_0 XOR opad) || H( (K_0 XOR ipad) || m ) )

ขนาดบล็อกภายใน (`B`) เทียบกับความยาวเอาต์พุต (`L`) และการปรับขนาดคีย์

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในการเขียนโค้ด HMAC ขึ้นเอง คือการปรับขนาด Secret Key K โดยอ้างอิงจากความยาวไบต์ของผลลัพธ์แฮช L แทนที่จะใช้ความยาวไบต์ของบล็อกการบีบอัดภายใน B:

  • MD5 (L = 16), SHA-1 (L = 20), SHA-256 (L = 32): มีขนาดบล็อกภายใน B = 64 ไบต์ (512 บิต)
  • SHA-384 (L = 48), SHA-512 (L = 64): มีขนาดบล็อกภายใน B = 128 ไบต์ (1024 บิต)

ก่อนที่จะนำคีย์ไปทำ операции XOR กับ ipad (ค่า 0x36 ซ้ำกัน B ครั้ง) และ opad (ค่า 0x5c ซ้ำกัน B ครั้ง) ไบต์ของคีย์ดิบ K จะต้องถูกปรับขนาดให้กลายเป็นบล็อก K_0 ที่มีความยาวเท่ากับ B ไบต์พอดีตามกฎต่อไปนี้:

  1. คีย์สั้นกว่าขนาดบล็อก (len(K) < B): เติมไบต์ศูนย์ (0x00) จำนวน B - len(K) ไบต์ต่อท้ายทางด้านขวาของ K
  2. คีย์เท่ากับขนาดบล็อกพอดี (len(K) == B): ใช้คีย์ K เดิมได้ทันที (K_0 = K)
  3. คีย์ยาวเกินขนาดบล็อก (len(K) > B): นำ K ไปเข้าฟังก์ชันแฮช H(K) หนึ่งรอบเพื่อย่อให้เหลือขนาด L ไบต์ จากนั้นจึงเติมไบต์ศูนย์ (0x00) จำนวน B - L ไบต์ต่อท้ายจนครบ B ไบต์

ตามมาตรฐาน RFC 2104 ส่วนที่ 3 คีย์ลับควรมีค่าความสุ่มทางคริปโตกราฟี (Entropy) อย่างน้อย L ไบต์ (เช่น >= 32 ไบต์จาก CSPRNG สำหรับ HMAC-SHA256 และ >= 64 ไบต์สำหรับ HMAC-SHA512) การใช้คีย์ที่สั้นกว่าค่า L จะทำให้ความปลอดภัยต่อการสุ่มเดา (Brute-Force) ลดลงต่ำกว่าขอบเขต Birthday Bound ของฟังก์ชันแฮชนั้นๆ

ข้อควรระวังในการถอดรหัสคีย์ และการตรวจสอบแบบ Constant-Time

  • สตริง Hex เทียบกับไบต์ Hex ดิบ: หากผู้ให้บริการ API ออกคีย์ลับเป็นตัวอักษรฐานสิบหก 64 ตัว เช่น 4a656665... โปรดตรวจสอบว่า SDK ของผู้ให้บริการรายนั้นตีความสตริงดังกล่าวเป็นไบต์ตัวอักษร ASCII UTF-8 จำนวน 64 ไบต์ (0x34 0x61...) หรือทำการถอดรหัส Hex ให้เป็นไบต์ดิบจำนวน 32 ไบต์ (0x4a 0x65...) ก่อนส่งเข้าฟังก์ชัน importKey การสลับตัวเลือกรูปแบบคีย์ระหว่าง UTF-8, Hex และ Base64 ในเครื่องมือนี้จะช่วยแยกแยะปัญหาการถอดรหัสคีย์ไม่ตรงกันได้ทันทีขณะดีบักการเชื่อมต่อระบบ
  • การตรวจสอบแบบใช้เวลาคงที่ (Constant-Time Verification): ห้ามตรวจสอบค่า MAC ที่รับมาจากภายนอกในโค้ดฝั่งเซิร์ฟเวอร์ด้วยการเปรียบเทียบสตริงปกติ (เช่น computedHex === headerHex) เป็นอันขาด เพราะการเปรียบเทียบสตริงทั่วไปจะคืนค่า false ทันทีที่พบไบต์แรกที่ไม่ตรงกัน ส่งผลให้เกิดช่องโหว่ Timing Oracle ในระดับนาโนวินาที ซึ่งเปิดโอกาสให้ผู้โจมตีสามารถสุ่มเดาค่า MAC ที่ถูกต้องทีละไบต์ได้ (ใช้การเดาเพียง 256 * L ครั้ง แทนที่จะเป็น 2^(8*L) ครั้ง) ระบบตรวจสอบบนเบราว์เซอร์ของเครื่องมือนี้จึงใช้ crypto.subtle.verify('HMAC', cryptoKey, signatureBuffer, messageBuffer) (หรือการสะสมค่า XOR ระดับบิตความยาวคงที่บนอาร์เรย์ไบต์ที่ถอดรหัสแล้ว) ซึ่งทำงานในลักษณะเดียวกับ crypto.timingSafeEqual ใน Node.js และ hmac.compare_digest ใน Python

เครื่องมือสร้าง HMAC vs เครื่องมือสร้างค่า Hash vs เครื่องมือสร้าง JWT: ควรเลือกใช้ตัวไหน?

คำตอบโดยย่อ: ใช้เครื่องมือสร้าง HMAC เพื่อเซ็นชื่อหรือตรวจสอบ Payload ดิบ (เช่น HTTP Body, Canonical String หรือเหตุการณ์ Webhook) ร่วมกับ Shared Secret Key ส่วนเครื่องมือสร้างค่า Hash เหมาะสำหรับการหาค่า Digest ของข้อความหรือไฟล์โดยไม่ใช้คีย์ และเครื่องมือสร้าง JWT เหมาะสำหรับการสร้าง JSON Web Token ตามโครงสร้าง RFC 7519 ที่เซ็นชื่อด้วย HS256, HS384 หรือ HS512

แม้ว่าค่าแฮชแบบไม่ใช้คีย์, ลายเซ็น HMAC ดิบ และ JSON Web Token แบบสมมาตรจะใช้อัลกอริทึมพื้นฐานตระกูล SHA-2 เหมือนกัน แต่แต่ละเครื่องมือถูกออกแบบมาเพื่อแก้ปัญหาความปลอดภัยในระดับชั้นของโปรโตคอลที่ต่างกัน:

คุณสมบัติ เครื่องมือสร้างและตรวจสอบ HMAC (เครื่องมือนี้) เครื่องมือสร้างค่า Hash เครื่องมือสร้าง JWT ออนไลน์
โครงสร้างทางคริปโตกราฟี Keyed MAC (RFC 2104 / FIPS 198-1) Unkeyed Digest (FIPS 180-4 / RFC 1321) โครงสร้างโทเค็น JWS / JWT (RFC 7515 / RFC 7519)
ต้องใช้ Secret Key หรือไม่ ต้องใช้ (Shared Secret แบบ UTF-8, Hex หรือ Base64) ไม่ต้องใช้ ต้องใช้ (คีย์ลับสมมาตร หรือคู่คีย์ RSA/ECDSA)
สิ่งที่รับประกันความปลอดภัย ยืนยันตัวตนผู้ส่ง + ความสมบูรณ์ของข้อมูล ตรวจสอบความสมบูรณ์ของข้อมูลทั่วไปเท่านั้น ยืนยันความถูกต้องของข้อมูล Claims ที่มีโครงสร้าง (iss, sub, exp)
อัลกอริทึมที่รองรับ HMAC-SHA256, SHA384, SHA512, SHA1, MD5 MD5, SHA-1, SHA-256, SHA-384, SHA-512 HS256, HS384, HS512 (และชุดอัลกอริทึม JWS แบบอสมมาตร)
รูปแบบผลลัพธ์ (Output) Hex, Base64, Base64URL Hex ตัวพิมพ์เล็ก/ใหญ่, Base64 <header>.<payload>.<signature> (Base64URL)

แนวทางการเลือกใช้เครื่องมือให้ตรงกับงาน

  • ต้องการตรวจสอบค่า Digest ของไฟล์ทั่วไป, ค่าแฮช W3C SRI หรือสร้างคีย์สำหรับ ETag / Cache ใช่หรือไม่? งานเหล่านี้ไม่มีการใช้ Secret Key เข้ามาเกี่ยวข้อง แนะนำให้ใช้ เครื่องมือสร้างค่า Hash
  • ต้องการสร้างหรือตรวจสอบ Bearer Authentication Token (HS256, HS384, HS512) ใช่หรือไม่? ตามมาตรฐาน RFC 7515 ลายเซ็นของ JWT แบบ HS256 คือผลลัพธ์ Base64URL แบบตัด Padding ของสมการ HMAC-SHA256(secret, ASCII(BASE64URL(header) + "." + BASE64URL(payload))) แม้คุณจะสามารถนำส่วนที่สามของโทเค็นมาตรวจสอบในเครื่องมือนี้ได้โดยตรงด้วยการวาง <base64url_header>.<base64url_payload> ลงในช่องข้อความแล้วเลือกเอาต์พุตเป็น Base64URL แต่การใช้ เครื่องมือสร้าง JWT ออนไลน์ จะช่วยให้คุณแก้ไข JSON Header, ตรวจสอบเวลาหมดอายุ exp/nbf และประกอบโทเค็นทั้ง 3 ส่วนเข้าด้วยกันได้สะดวกกว่า
  • HMAC แบบสมมาตร เทียบกับ ลายเซ็นดิจิทัลแบบอสมมาตร: เนื่องจาก HMAC เป็นอัลกอริทึมแบบสมมาตร ทุกระบบที่สามารถ ตรวจสอบ ลายเซ็นได้จะต้องถือครองคีย์ลับตัวเดียวกับที่ใช้ ปลอมแปลงหรือสร้าง ลายเซ็นใหม่ได้เช่นกัน ดังนั้นจึงควรใช้ HMAC สำหรับ Webhook แบบเชื่อมต่อตรง (Point-to-Point) และบริการภายในที่เชื่อถือได้เท่านั้น หากจำเป็นต้องให้บุคคลที่สามเป็นผู้ตรวจสอบโทเค็นโดยไม่ต้องการมอบสิทธิ์ในการเซ็นชื่อ แนะนำให้ใช้คู่คีย์แบบอสมมาตร (RS256, ES256, EdDSA) ใน เครื่องมือสร้าง JWT ออนไลน์
คำถามที่พบบ่อย

คำถามที่พบบ่อยและคู่มือทางเทคนิค เครื่องมือสร้างและตรวจสอบ HMAC

รวมทุกสิ่งที่คุณควรรู้เกี่ยวกับการใช้งาน สร้าง hmac ออนไลน์ ออนไลน์ฟรีของ Utiliome

ทำไมการตรวจสอบ HMAC ของ Webhook จึงล้มเหลว ทั้งที่ Secret Key และข้อมูลในฟิลด์ JSON ดูเหมือนกันทุกประการ?

สาเหตุกว่า 90% ของปัญหาค่า HMAC จาก Webhook ไม่ตรงกันเกิดจาก 2 ปัจจัยหลัก ประการแรก Middleware อย่าง express.json() ใน Express ได้ทำการแปลง (Parse) และจัดรูปแบบ JSON ใหม่ (Re-serialize) ซึ่งอาจทำให้ช่องว่าง การแปลงรหัส Unicode หรือลำดับของคีย์เปลี่ยนไปจากสตรีมไบต์ TCP ดิบที่ฝั่งผู้ส่งใช้เซ็นชื่อ ดังนั้นคุณต้องนำบัฟเฟอร์ Request ดิบที่ยังไม่ผ่านการแปลงมาคำนวณเสมอ รวมถึงต้องต่อสตริง Timestamp ตามรูปแบบที่ผู้ให้บริการกำหนดด้วย (เช่น <timestamp>.<body> ของ Stripe หรือ v0:<timestamp>:<body> ของ Slack) ประการที่สอง ให้ตรวจสอบว่า Secret Key ของผู้ให้บริการรายนั้นต้องถูกถอดรหัสจาก Base64 หรือ Hex ให้เป็นไบต์ดิบก่อนหรือไม่ แทนที่จะอ่านเป็นสตริง UTF-8 โดยตรง

เหตุใดการนำมาต่อกันตรงๆ แบบ SHA256(secret + message) จึงไม่ปลอดภัยเมื่อเทียบกับมาตรฐาน RFC 2104 HMAC-SHA256?

อัลกอริทึม MD5, SHA-1, SHA-256 และ SHA-512 ใช้โครงสร้างแบบ Merkle-Damgard ซึ่งค่า Digest สุดท้ายจะเปิดเผยสถานะการบีบอัดภายในทั้งหมด หากผู้โจมตีทราบค่า SHA256(secret || message) และเดาความยาวไบต์ของ secret ได้ ผู้โจมตีจะสามารถคำนวณค่าแฮชที่ถูกต้องของ SHA256(secret || message || padding || attacker_suffix) เพื่อเติมข้อมูลต่อท้ายได้ทันทีโดยไม่จำเป็นต้องรู้ค่า secret เลย (เรียกว่า Length-Extension Attack) มาตรฐาน RFC 2104 HMAC ป้องกันช่องโหว่นี้โดยนำค่าแฮชชั้นในไปผ่านฟังก์ชันแฮชชั้นนอกที่ผสมคีย์อีกรอบหนึ่งตามสมการ H((K_0 XOR opad) || inner_hash)

จะเกิดอะไรขึ้นหาก Secret Key สำหรับคำนวณ HMAC มีความยาวเกิน 64 หรือ 128 ไบต์?

ตามข้อกำหนด RFC 2104 ส่วนที่ 2 หาก Secret Key มีความยาวเกินขนาดบล็อกภายใน B ของฟังก์ชันแฮช (len(K) > 64 ไบต์สำหรับ MD5, SHA-1 และ SHA-256 หรือ len(K) > 128 ไบต์สำหรับ SHA-384 และ SHA-512) คีย์ดังกล่าวจะถูกบีบอัดก่อนด้วยการนำไปแฮชหนึ่งรอบผ่าน H(K) ให้เหลือความยาว L ไบต์ จากนั้นจึงเติมไบต์ 0x00 ต่อท้ายทางด้านขวาจนครบ B ไบต์ ทั้ง Web Crypto API (crypto.subtle.importKey) และไลบรารีฝั่งเซิร์ฟเวอร์ที่ได้มาตรฐาน RFC จะดำเนินการแฮชคีย์ล่วงหน้าในขั้นตอนนี้ให้โดยอัตโนมัติ

ฉันควรเลือกรูปแบบเอาต์พุตใดสำหรับ GitHub, Stripe, Slack, Shopify และ JWT HS256?

GitHub (X-Hub-Signature-256), Stripe (Stripe-Signature v1) และ Slack (X-Slack-Signature v0) ล้วนส่งค่า Digest ของ HMAC-SHA256 ในรูปแบบ Hex ตัวพิมพ์เล็ก ต่อท้ายคำนำหน้า sha256=, v1= หรือ v0= ตามลำดับ ส่วน Shopify (X-Shopify-Hmac-Sha256) และ AWS Signature v1/v2 จะใช้รูปแบบ Base64 มาตรฐานที่มีเครื่องหมาย = ต่อท้าย สำหรับ JSON Web Token (HS256, HS384, HS512) กำหนดให้ใช้รูปแบบ Base64URL แบบไม่มีเครื่องหมาย Padding ตามมาตรฐาน RFC 7515 โดยคุณสามารถดูวิธีประกอบโทเค็นฉบับเต็มได้ที่ เครื่องมือสร้าง JWT ออนไลน์

HMAC-MD5 และ HMAC-SHA1 ได้รับผลกระทบจากการโจมตีแบบสร้างการชนกันของข้อมูล (Collision Attack) ใน MD5 และ SHA-1 หรือไม่?

ไม่ได้รับผลกระทบโดยตรง การโจมตีแบบ Collision Attack บน MD5 และ SHA-1 แบบไม่ใช้คีย์อาศัยการที่ผู้โจมตีสามารถเลือกบล็อกข้อความได้อย่างอิสระเพื่อคำนวณเทียบกับค่าเริ่มต้น (IV) ที่เปิดเผยต่อสาธารณะ ในขณะที่ HMAC จะปกปิดค่า IV ภายในไว้หลังขั้นตอนการผสมคีย์ลับ K_0 XOR ipad และ K_0 XOR opad (ตามที่ระบุไว้ในเอกสาร IETF RFC 6151) อย่างไรก็ตาม มาตรฐานความปลอดภัย NIST SP 800-131A และผู้ให้บริการ Webhook รายใหญ่ (เช่น การที่ GitHub ยกเลิกการใช้ X-Hub-Signature แบบ SHA-1) ต่างประกาศเลิกใช้งาน HMAC-MD5 และ HMAC-SHA1 รุ่นเก่าสำหรับระบบใหม่แล้ว จึงควรเลือกใช้ HMAC-SHA256 หรือ HMAC-SHA512 เสมอ ยกเว้นกรณีที่ต้องเชื่อมต่อกับระบบเดิมที่ยังไม่รองรับ