เครื่องมือสร้าง UUID v7, v6 และ v1

สร้างรหัส UUID v7, v6 และ v1 แบบเรียงลำดับตามเวลาตามมาตรฐาน RFC 9562 บนเบราว์เซอร์ของคุณ ออกแบบ Primary Key สำหรับ SQL ที่เป็นมิตรต่อ B-tree ด้วยเวลา Unix หรือ.

ไม่ต้องอัปโหลดไม่ต้องลงทะเบียนผลลัพธ์ทันที
UUID v7 (แนะนำ) · v6 · v1สร้างชุดเรียงลำดับระดับต่ำกว่ามิลลิวินาทีประมวลผลในเครื่อง 100% • ไม่มีการอัปโหลด
สร้าง UUID เรียงตามเวลา
ระบบออฟไลน์พร้อมใช้งานพื้นที่ทำงานบนเบราว์เซอร์ส่วนตัว 100% • ไม่มีการอัปโหลดลงคลาวด์
ส่วนตัว 100% • ไม่อัปโหลดไฟล์ขึ้นเซิร์ฟเวอร์

ทำไมต้องใช้ เครื่องมือสร้าง UUID v7, v6 และ v1 ฟรีของ Utiliome?

ออกแบบมาเพื่อความเป็นส่วนตัวสูงสุด ทำงานได้ทันที ไม่มีสะดุด ไม่ต้องสมัครสมาชิก ไม่ต้องเสียเงิน และไม่ต้องลงทะเบียน

รองรับ RFC 9562 เวอร์ชัน 7, 6 และ 1

ประมวลผล UUID v7 แบบ Unix มิลลิวินาที 48 บิต, UUID v6 แบบ Gregorian 60 บิตที่จัดเรียงฟิลด์ใหม่ และ UUID v1 แบบแยกส่วนเวลาสำหรับระบบเดิม ตามมาตรฐาน RFC 9562 ส่วนที่ 5.1, 5.6 และ 5.7

จัดเรียงดัชนี B-Tree อย่างต่อเนื่อง

วางบิตเวลาที่มีนัยสำคัญสูงสุดไว้ด้านหน้าใน UUID v7 และ v6 เพื่อให้เรคคอร์ดใหม่ถูกเขียนต่อท้ายที่หน้าใบ (Leaf Page) ขวาสุดของ B-tree ใน PostgreSQL, MySQL InnoDB และ SQLite เสมอ

บิตสุ่มท้าย CSPRNG 74 บิต และโหนดสุ่ม

สร้างค่า rand_a และ rand_b ใน UUID v7 ด้วย Web Crypto crypto.getRandomValues และตั้งค่าบิต Multicast สำหรับรหัสโหนดสุ่ม 48 บิตใน v1/v6 โดยไม่มีการรั่วไหลของ MAC Address

ทำงานบนเบราว์เซอร์ 100% ปลอดภัยสูงสุด

สร้างคีย์เรียงตามเวลาแบบเดี่ยวหรือแบบกลุ่ม (Bulk) ในหน่วยความจำของเบราว์เซอร์โดยตรง ไม่มีการส่งข้อมูลผ่านเครือข่ายหรือบันทึกประวัติบนเซิร์ฟเวอร์ พร้อมใช้งานสำหรับทำ Schema Migration และชุดข้อมูลทดสอบ

Utiliome เปรียบเทียบกับทางเลือกคลาวด์แบบเดิม

เปรียบเทียบขีดความสามารถของเอนจิน WebAssembly ภายในเครื่อง กับเครื่องมือคลาวด์แบบเก่า

ฟีเจอร์ Utiliome (ประมวลผลในเบราว์เซอร์) เครื่องมือแปลงไฟล์บนคลาวด์แบบเดิม
รองรับ RFC 9562 เวอร์ชัน 7, 6 และ 1 ประมวลผล UUID v7 แบบ Unix มิลลิวินาที 48 บิต, UUID v6 แบบ Gregorian 60 บิตที่จัดเรียงฟิลด์ใหม่ และ UUID v1 แบบแยกส่วนเวลาสำหรับระบบเดิม ตามมาตรฐาน RFC 9562 ส่วนที่ 5.1, 5.6 และ 5.7 ตัวเลือกจำกัดและไม่มีการปรับแต่งขั้นสูง
จัดเรียงดัชนี B-Tree อย่างต่อเนื่อง วางบิตเวลาที่มีนัยสำคัญสูงสุดไว้ด้านหน้าใน UUID v7 และ v6 เพื่อให้เรคคอร์ดใหม่ถูกเขียนต่อท้ายที่หน้าใบ (Leaf Page) ขวาสุดของ B-tree ใน PostgreSQL, MySQL InnoDB และ SQLite เสมอ ต้องใช้โปรแกรมเสริมหรือแก้ไขด้วยตนเอง
ความเป็นส่วนตัวและการประมวลผล ประมวลผลในเบราว์เซอร์ 100% (ไม่อัปโหลดขึ้นเซิร์ฟเวอร์) อัปโหลดข้อมูลไปยังเซิร์ฟเวอร์คลาวด์ภายนอก
ราคาและการสมัครสมาชิก ฟรี 100% ตลอดชีพโดยไม่ต้องสมัครสมาชิก บังคับสมัครสมาชิกหรือต้องจ่ายค่าบริการรายเดือน
วิธีใช้งาน

วิธีใช้งาน เครื่องมือสร้าง UUID v7, v6 และ v1 ใน 3 ขั้นตอนง่ายๆ

ไม่ต้องติดตั้งโปรแกรม ทุกอย่างทำงานได้โดยตรงผ่านเว็บเบราว์เซอร์ของคุณ

1

เลือกเวอร์ชันที่อิงตามเวลา (v7, v6 หรือ v1)

เลือก UUID v7 สำหรับคีย์ฐานข้อมูลยุคใหม่ที่ใช้เวลา Unix Epoch ระดับมิลลิวินาที, เลือก UUID v6 สำหรับเวลา Gregorian ที่เรียงลำดับได้ หรือเลือก UUID v1 เพื่อความเข้ากันได้กับระบบรุ่นเก่า

2

กำหนดจำนวนและรูปแบบผลลัพธ์

ระบุจำนวนรหัสที่ต้องการสร้างพร้อมกัน และเลือกรูปแบบมาตรฐานที่มีขีดคั่น, แบบย่อ 32 ตัวอักษรฐานสิบหก, ตัวพิมพ์ใหญ่, ใส่วงเล็บปีกกา หรือรูปแบบชุดข้อมูลที่มีโครงสร้าง

3

คัดลอกหรือดาวน์โหลดคีย์ที่เรียงลำดับแล้ว

คัดลอกชุด UUID ที่เรียงลำดับตามพจนานุกรมลงในคลิปบอร์ด หรือส่งออกไฟล์เพื่อนำไปใช้ตั้งต้นฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ (Database Seeding), ข้อมูลจำลอง Event-store และสคริปต์ย้ายข้อมูล

เปรียบเทียบผลลัพธ์ของ UUID v7, v6 และ v1 ที่เรียงตามเวลาในแต่ละช่วง Timestamp

คำตอบโดยย่อ: ในวินาทีเดียวกันทุกประการ UUID v7 จะวางค่าจำนวนเต็มมิลลิวินาทีของ Unix ขนาด 48 บิต (Big-endian) ไว้ในตัวอักษรฐานสิบหก 12 ตัวแรก ส่วน UUID v6 จะวางค่าเวลา Gregorian ขนาด 60 บิต (Big-endian) ไว้ในตัวอักษรฐานสิบหก 15 ตัวแรก (คั่นด้วยเลขระบุเวอร์ชัน) ในขณะที่ UUID v1 รุ่นเก่าจะนำบิตเวลาต่ำสุด 32 บิตขึ้นมาไว้ข้างหน้า ทำให้ลำดับการจัดเรียงตามตัวอักษรเกิดการวนซ้ำ (Wrap around) ทุกๆ 429.5 วินาที

การนำ UUID อิงเวลาตามมาตรฐาน RFC 9562 ทั้งสามเวอร์ชันมาเปรียบเทียบเคียงข้างกันโดยใช้ค่าเวลาสองจุดที่ห่างกันสองนาที จะช่วยให้เห็นภาพชัดเจนว่าทำไม UUID v7 และ UUID v6 จึงรักษาลำดับการจัดเรียงตามเวลาได้อย่างเคร่งครัด ในขณะที่ UUID v1 กลับทำให้ดัชนีฐานข้อมูลเกิดการกระจายตัว (Index Fragmentation)

ลองพิจารณาเวลาอ้างอิงตามเอกสาร RFC 9562 ที่ 2022-02-22T19:22:22.000Z (Unix Epoch 1,645,557,742,000 ms = 0x017f22e279b0; ค่าตัวนับ Gregorian ระดับ 100 นาโนวินาที 138,648,505,420,000,000 = 0x1ec9414c232ab00) และเวลาจุดที่สองซึ่งถัดไปอีก 120 วินาที ที่ 2022-02-22T19:24:22.000Z (Unix 0x017f22e44e70; Gregorian 0x1ec941509b93700):

# T + 0s   (2022-02-22T19:22:22.000Z)
UUID v7 : 017f22e2-79b0-7cc3-98c4-dc0c0c07398f
UUID v6 : 1ec9414c-232a-6b00-b3c8-9f6bdeced846
UUID v1 : c232ab00-9414-11ec-b3c8-9f6bdeced846

# T + 120s (2022-02-22T19:24:22.000Z)
UUID v7 : 017f22e4-4e70-7a19-8f21-4b90e12c5d3a   (017f22e4 เรียงต่อท้าย 017f22e2)
UUID v6 : 1ec94150-9b93-6700-b3c8-9f6bdeced846   (1ec94150 เรียงต่อท้าย 1ec9414c)
UUID v1 : 09b93700-9415-11ec-b3c8-9f6bdeced846   (09b93700 กลับถูกเรียงไว้ก่อนหน้า c232ab00!)

เนื่องจาก UUID v1 เก็บฟิลด์ time_low (บิตจำนวน 32 บิตที่เปลี่ยนแปลงเร็วที่สุดของนาฬิการะดับ 100 นาโนวินาที) ไว้ในอ็อกเท็ตที่ 0–3 ตัวอักษรฐานสิบหก 8 ตัวแรกของมันจึงเกิดภาวะล้น (Overflow) ทุกๆ 2^32 x 100 ns = 429.4967296 วินาที (ประมาณ 7 นาที 9.5 วินาที) แล้วกระโดดย้อนกลับไปเริ่มต้นที่ 00000000-... ส่งผลให้การแทรกข้อมูลใหม่กระจายตัวปะปนไปทั่วหน้า B-tree เก่าๆ ในทางกลับกัน ทั้ง UUID v7 และ UUID v6 ต่างเก็บบิตเวลาที่มีนัยสำคัญสูงสุดไว้ในอ็อกเท็ตที่ 0–5 ทำให้ลำดับไบต์ดิบ (memcmp) และลำดับตัวอักษร ASCII เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องตามเวลาจริง:

[
  "0195a0b4-3c10-71a4-9c02-54e81a09f3b1",
  "0195a0b4-3c11-78f0-a41d-8e2c77140b6e",
  "0195a0b4-3c12-732b-89e5-1c4f0a68d290"
]

หากต้องการตรวจสอบหรือดึงค่าเวลา UTC ที่แท้จริงออกมาจากรหัส v7, v6 หรือ v1 ที่สร้างขึ้น สามารถนำคีย์ไปวางใน เครื่องมือถอดรหัสและแยกส่วนประกอบ UUID ได้ทันที

โครงสร้างบิตตามมาตรฐาน RFC 9562 ของ UUID v7, v6, v1 และกลไกการแตกหน้า B-Tree

คำตอบโดยย่อ: UUID v7 ผสานค่าเวลามิลลิวินาที Unix Epoch ขนาด 48 บิต (Big-endian) เข้ากับบิตเวอร์ชัน 0111, บิต Variant 10 และบิตสุ่ม CSPRNG หรือตัวนับจำนวน 74 บิต (rand_a และ rand_b) ส่วน UUID v6 และ v1 จะเข้ารหัสเวลา Gregorian ระดับ 100 นาโนวินาทีขนาด 60 บิต, ลำดับสัญญาณนาฬิกา 14 บิต และรหัสโหนดสุ่มแบบ Multicast 48 บิตเหมือนกัน โดยแตกต่างกันเพียงลำดับการจัดวางฟิลด์เวลาเท่านั้น

มาตรฐาน RFC 9562 ได้กำหนดโครงสร้างอย่างเป็นทางการให้ UUID อิงเวลาทั้งสามเวอร์ชันใช้ลำดับไบต์แบบเครือข่าย (Big-endian) พร้อมทั้งแนะนำอย่างชัดเจนให้เลือกใช้ UUID v7 (ส่วนที่ 5.7) แทนที่ UUID v1 (ส่วนที่ 5.1) และ UUID v6 (ส่วนที่ 5.6) สำหรับการพัฒนาระบบใหม่ทั้งหมด

UUID v7 (RFC 9562 Section 5.7) — 48-bit Unix Epoch ms + 74-bit CSPRNG/counter
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
|                           unix_ts_ms                          |
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
|          unix_ts_ms           |  ver  |        rand_a         |
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
|var|                        rand_b                             |
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
|                            rand_b                             |
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
Bits 0-47  : unix_ts_ms (มิลลิวินาทีแบบไม่คิดเครื่องหมายนับจาก 1970-01-01T00:00:00Z)
Bits 48-51 : ver = 0111 (0x7)      Bits 52-63 : rand_a (12 bits)
Bits 64-65 : var = 10              Bits 66-127: rand_b (62 bits)

UUID v6 (RFC 9562 Section 5.6) — นาฬิกา Gregorian 100-ns ขนาด 60 บิตแบบจัดเรียงฟิลด์ใหม่
Bits 0-31  : time_high (บิตที่มีนัยสำคัญสูงสุด 32 บิตของเวลา Gregorian 60 บิต)
Bits 32-47 : time_mid  (บิตส่วนกลาง 16 บิตของเวลา Gregorian 60 บิต)
Bits 48-51 : ver = 0110 (0x6)      Bits 52-63 : time_low (บิตต่ำสุด 12 บิต)
Bits 64-65 : var = 10              Bits 66-79 : clock_seq (14 bits)
Bits 80-127: node (รหัสโหนดสุ่ม Multicast 48 บิต โดยบิตต่ำสุดของอ็อกเท็ตที่ 10 = 1)

UUID v1 (RFC 9562 Section 5.1) — นาฬิกา Gregorian 100-ns ขนาด 60 บิตแบบแยกส่วนรุ่นดั้งเดิม
Bits 0-31  : time_low (บิตต่ำสุด 32 บิต) | Bits 32-47 : time_mid (บิตส่วนกลาง 16 บิต)
Bits 48-51 : ver = 0001 (0x1)           | Bits 52-63 : time_high (บิตสูงสุด 12 บิต)
Bits 64-65 : var = 10                   | Bits 66-79 : clock_seq (14 bits)
Bits 80-127: node (รหัสโหนดสุ่ม Multicast 48 บิต โดยบิตต่ำสุดของอ็อกเท็ตที่ 10 = 1)

การคำนวณจุดเริ่มต้นเวลา (Epoch), ความต่อเนื่องระดับต่ำกว่ามิลลิวินาที และความเป็นส่วนตัวของโหนด

  • เปรียบเทียบ Unix Epoch กับ Gregorian Epoch: UUID v7 นับจำนวนมิลลิวินาทีตั้งแต่วันที่ 1970-01-01T00:00:00Z (ใช้งานได้จนถึงเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 10889) ในขณะที่ UUID v1 และ v6 นับช่วงเวลาละ 100 นาโนวินาทีตั้งแต่วันเริ่มใช้ปฏิทินเกรกอเรียนคือ 1582-10-15T00:00:00Z (มีค่าชดเชยห่างจาก Unix Epoch อยู่ 122,192,928,000,000,000 ช่วงเวลา หรือ 0x01b21dd213814000 และจะเต็มความจุราวปี ค.ศ. 5236)
  • การจัดเรียงภายในมิลลิวินาทีเดียวกัน (RFC 9562 ส่วนที่ 6.2): ภายในหนึ่งมิลลิวินาทีที่เท่ากัน UUID v7 มีบิตสำรองอีก 12 + 62 = 74 บิต (คิดเป็น 1.89 x 10^22 รูปแบบ) เพื่อป้องกันการชนกันของรหัส ระบบสร้างรหัสสามารถเติมบิตทั้ง 74 บิตด้วยค่าสุ่มจาก Web Crypto crypto.getRandomValues หรือใช้ฟิลด์ rand_a ขนาด 12 บิตเป็นตัวนับแบบเพิ่มค่าต่อเนื่อง (Monotonic Counter) ที่ตั้งต้นด้วยค่าสุ่ม ซึ่งรองรับการสร้างคีย์ที่เรียงลำดับอย่างเคร่งครัดได้สูงสุดถึง 4,096 คีย์ต่อมิลลิวินาทีบนเวิร์กเกอร์เดียวกัน
  • การแทนที่ MAC Address (RFC 9562 ส่วนที่ 6.10): แทนที่จะเปิดเผยหมายเลข IEEE 802 MAC Address จริงของอุปกรณ์ใน v1 หรือ v6 เครื่องมือสร้างฝั่งไคลเอนต์ที่ได้มาตรฐานจะเติมฟิลด์ node ขนาด 48 บิตด้วยไบต์สุ่มจาก CSPRNG และเปิดบิต Multicast (node[0] |= 0x01) เพื่อรับประกันว่าจะไม่เกิดการซ้ำซ้อนกับหมายเลขการ์ดเครือข่าย (NIC) จริงทั่วโลก

ทำไมคีย์ที่เรียงตามเวลาจึงช่วยลดปัญหาการแตกเพจ (Page Splits) ในโครงสร้าง B-Tree

ระบบจัดเก็บฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์จัดการดัชนี Primary Key ในรูปแบบโครงสร้างต้นไม้ B-tree ที่แบ่งเป็นเพจขนาดคงที่ (8 KB ใน PostgreSQL, 16 KB สำหรับ Clustered Index ใน MySQL InnoDB และ 4 KB ใน SQLite) การใช้คีย์แบบสุ่มจะทำให้ต้องเข้าถึงเพจใบ (Leaf Pages) ที่ไม่ได้อยู่ในแคชกระจายไปทั่วพื้นที่คีย์ทั้งหมด บังคับให้ฐานข้อมูลต้องทำการแยกเพจกลางต้นไม้ (Mid-tree Page Splits) ส่งผลให้ความหนาแน่นของข้อมูลในเพจลดลงเหลือเพียง ~50–67% และสร้างภาระหนักต่อระบบ WAL รวมถึง Buffer Pool แต่เนื่องจาก UUID v7 และ UUID v6 เก็บค่าเวลาแบบ Big-endian ไว้ที่ไบต์ส่วนหน้า แถวข้อมูลที่สร้างใหม่จึงถูกเขียนต่อท้ายลงในเพจใบขวาสุดที่กำลังใช้งานและอยู่ในแคช L1/RAM เสมอ ทำให้ได้ความเร็วในการเขียนข้อมูล (Insert Throughput) ใกล้เคียงกับชนิดข้อมูล BIGSERIAL ในขณะที่ยังคงความสามารถในการสร้างรหัสจากฝั่งไคลเอนต์แบบกระจายศูนย์ไว้ได้ ทั้งนี้ควรจัดเก็บในรูปแบบไบนารีขนาด 16 ไบต์เสมอ (uuid ใน PostgreSQL, BINARY(16) ใน MySQL และ BLOB ใน SQLite)

UUID v7, v6 และ v1 เทียบกับเครื่องมือสร้าง UUID v4: คุณควรเลือกใช้เครื่องมือใด?

คำตอบโดยย่อ: เลือกใช้ UUID v7 ในเครื่องมือนี้สำหรับ Primary Key ของตารางฐานข้อมูลใหม่, บันทึกเหตุการณ์ (Event Logs) และการเขียนข้อมูลแบบกระจายศูนย์ที่มีปริมาณงานสูง ใช้ UUID v6 เฉพาะเมื่อต้องการอัปเกรดระบบเดิมที่ใช้ UUID v1 ซึ่งผูกติดกับฟิลด์เวลา Gregorian 60 บิต และเปลี่ยนไปใช้เครื่องมือสร้าง UUID v4 เมื่อต้องการปกปิดเวลาที่สร้างข้อมูลให้เป็นความลับและไม่สามารถคาดเดาได้อย่างสมบูรณ์

การเลือกระหว่างเวอร์ชัน UUID ที่เรียงตามเวลาและเครื่องมือจัดการ UUID อื่นๆ ตามมาตรฐาน RFC 9562 ขึ้นอยู่กับประสิทธิภาพการจัดเรียงดัชนี, ความเข้ากันได้กับระบบเดิม และข้อกำหนดด้านความเป็นส่วนตัวของเวลาที่สร้างข้อมูล:

คุณสมบัติ UUID v7 (เครื่องมือนี้) UUID v6 และ v1 (เครื่องมือนี้) เครื่องมือสร้าง UUID v4 เครื่องมือถอดรหัส และ ตรวจสอบ UUID
การเข้ารหัสเวลา มิลลิวินาที Unix Epoch ขนาด 48 บิต ช่วงเวลา 100-ns Gregorian 60 บิต (เริ่มต้นปี 1582) ไม่มี (ไม่มีบิตข้อมูลเวลา) ถอดรหัสเวลา (ตัวถอดรหัส) / ตรวจสอบโครงสร้าง (ตัวตรวจสอบ)
บิตสุ่ม / บิตโหนด CSPRNG ขนาด 74 บิต (rand_a + rand_b) ลำดับนาฬิกา 14 บิต + โหนดสุ่ม Multicast 48 บิต Web Crypto CSPRNG ขนาด 122 บิต ตรวจสอบค่าบิตในแต่ละฟิลด์โดยไม่สร้างรหัสใหม่
การเรียงลำดับตามตัวอักษร เรียงตามเวลาต่อเนื่อง (ปลอดภัยต่อ memcmp) เรียงต่อเนื่องใน v6; วนซ้ำทุก 429.5 วินาทีใน v1 กระจายตัวแบบสุ่มสม่ำเสมอ ไม่เรียงลำดับ ไม่เกี่ยวข้อง (เป็นการวิเคราะห์แบบอ่านอย่างเดียว)
พฤติกรรมการเขียนลง SQL B-Tree เขียนต่อท้ายที่เพจใบขวาสุดเสมอ เขียนต่อท้ายใน v6; เกิดการแยกเพจแบบสุ่มใน v1 แทรกข้อมูลลงเพจใบแบบสุ่มและเกิดการแยกเพจเมื่อข้อมูลมีขนาดใหญ่ ไม่เกี่ยวข้อง
งานที่เหมาะสมที่สุด Primary Key ในระบบใหม่ของ PostgreSQL, MySQL, SQLite และอีเวนต์ Kafka การย้ายระบบจาก v1 ไปเป็น v6 และการเชื่อมต่อระบบรุ่นเก่า URL สาธารณะ, Correlation ID, คีย์ใน S3, รหัสที่ไม่เปิดเผยข้อมูลภายใน ตรวจสอบรหัสบนระบบจริงและเช็คความถูกต้องของข้อมูลนำเข้าจำนวนมาก

แนวทางการเลือกใช้ชุดเครื่องมือ UUID บน Utiliome

  • ใช้ UUID v7 ในหน้านี้ สำหรับตารางฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ที่สร้างใหม่แทบทั้งหมด, บันทึกการตรวจสอบที่มีการเขียนต่อท้ายอย่างเดียว (Append-only Audit Logs) และสตรีมข้อความแบบกระจายศูนย์ที่ต้องการทั้งการสร้างรหัสแบบไม่ต้องพึ่งพาศูนย์กลางและการเรียงลำดับดัชนี B-tree อย่างต่อเนื่อง
  • ใช้ UUID v6 หรือ v1 ในหน้านี้ เฉพาะเมื่อต้องเชื่อมต่อกับระบบเดิมที่ออกแบบมาให้พึ่งพานาฬิกา Gregorian ขนาด 60 บิต, ค่าลำดับสัญญาณนาฬิกา หรือโครงสร้างข้อมูล v1 แบบเก่า (โดยแนะนำให้ใช้ v6 เสมอหากต้องการให้จัดเรียงดัชนีตามลำดับไบต์ได้)
  • เปลี่ยนไปใช้ เครื่องมือสร้าง UUID v4 แบบสุ่ม เมื่อต้องการสร้างรหัสสำหรับใส่ใน URL สาธารณะ, รหัสติดตามคำขอ (Request/Trace IDs) หรือสร้างข้อมูลจำลองแบบสุ่มจำนวนมาก ที่ไม่ต้องการให้บุคคลภายนอกทราบเวลาเกิดของข้อมูลในระดับมิลลิวินาที
  • เปลี่ยนไปใช้ เครื่องมือถอดรหัสและแยกส่วนประกอบ UUID เพื่อแกะรหัส v7, v6 หรือ v1 ที่มีอยู่ให้กลับมาเป็นเวลา UTC รูปแบบ ISO-8601, ลำดับนาฬิกา และบิตโหนด หรือใช้ เครื่องมือตรวจสอบความถูกต้องของ UUID เพื่อตรวจสอบชุดข้อมูล UUID จำนวนมากให้เป็นไปตามข้อกำหนดของ RFC 9562
คำถามที่พบบ่อย

คำถามที่พบบ่อยและคู่มือทางเทคนิค เครื่องมือสร้าง UUID v7, v6 และ v1

รวมทุกสิ่งที่คุณควรรู้เกี่ยวกับการใช้งาน สร้าง uuid v7 ออนไลน์ ออนไลน์ฟรีของ Utiliome

ฉันควรเลือกใช้ UUID v7 หรือ UUID v6 สำหรับทำ Primary Key ในตาราง PostgreSQL และ MySQL ที่สร้างใหม่?

ควรใช้ UUID v7 สำหรับตารางที่สร้างใหม่ทั้งหมด มาตรฐาน RFC 9562 แนะนำให้ใช้เวอร์ชัน 7 แทนที่จะเป็นเวอร์ชัน 1 และ 6 อย่างชัดเจน เนื่องจากใช้เวลาเป็นมิลลิวินาทีตามมาตรฐาน Unix Epoch แทนที่จะใช้ค่าชดเชยระดับ 100 นาโนวินาทีตามปฏิทินเกรกอเรียนปี 1582 และยังจัดสรรพื้นที่ถึง 74 บิตต่อคีย์ให้กับการสุ่มเชิงวิทยาการรหัสลับ (CSPRNG) แทนการใช้รหัสโหนดคงที่ 48 บิตและลำดับนาฬิกา 14 บิต ส่วนท้ายที่สุ่มถึง 74 บิตนี้ช่วยป้องกันการชนกันของรหัส (Collision) จากการทำงานพร้อมกันของ Serverless Functions หรือคอนเทนเนอร์จำนวนหลายพันตัวได้โดยไม่ต้องมีตัวกลางคอยประสานงาน ทั้งนี้ควรใช้ UUID v6 เฉพาะกรณีที่คุณกำลังอัปเกรดฐานโค้ดเดิมที่ใช้ UUID v1 ซึ่งผูกติดกับฟิลด์เวลา Gregorian 60 บิตเท่านั้น

จะเกิดอะไรขึ้นหากมีการสร้างคีย์ UUID v7 หลายคีย์ภายในมิลลิวินาทีเดียวกัน?

แม้ว่าจะถูกสร้างขึ้นในมิลลิวินาทีที่ตรงกันทุกประการในส่วน 48 บิตแรก แต่ UUID v7 ยังมีบิตข้อมูลที่เหลืออีกถึง 74 บิต (ประกอบด้วย rand_a ขนาด 12 บิต และ rand_b ขนาด 62 บิต) ซึ่งสร้างค่าที่แตกต่างกันได้มากถึง 1.89 x 10^22 รูปแบบต่อหนึ่งมิลลิวินาที นอกจากนี้ ตามมาตรฐาน RFC 9562 ส่วนที่ 6.2 ระบบสร้างรหัสยังสามารถเพิ่มค่าตัวนับแบบต่อเนื่อง (Monotonic Counter) ที่สุ่มค่าเริ่มต้นไว้ในฟิลด์ rand_a สำหรับการเรียกสร้างในมิลลิวินาทีเดียวกันบนโหนดเดียวกันได้อีกด้วย ช่วยให้รักษาลำดับการจัดเรียงระดับต่ำกว่ามิลลิวินาทีได้อย่างแม่นยำสูงสุดถึง 4,096 คีย์ต่อมิลลิวินาที ในขณะที่ยังคงความสามารถในการสุ่มที่คาดเดาไม่ได้ด้วย CSPRNG ขนาด 62 บิตไว้ในฟิลด์ rand_b

คีย์ UUID v1 หรือ UUID v6 ที่สร้างจากเครื่องมือนี้จะเปิดเผย MAC Address ของคอมพิวเตอร์ฉันหรือไม่?

ไม่เปิดเผยอย่างแน่นอน เว็บเบราว์เซอร์มีการแยกส่วนและปกป้องหมายเลข MAC Address ของฮาร์ดแวร์ไม่ให้เว็บแอปพลิเคชันเข้าถึงได้ และมาตรฐาน RFC 9562 ส่วนที่ 6.10 ก็แนะนำให้ใช้รหัสโหนดขนาด 48 บิตจากการสุ่มเชิงวิทยาการรหัสลับแทนการใช้หมายเลข IEEE 802 MAC Address เครื่องมือนี้จะตั้งค่าบิต Multicast (บิตที่มีนัยสำคัญต่ำสุดของอ็อกเท็ตที่ 10) ให้เป็น 1 บนไบต์โหนดที่สุ่มขึ้นมาเสมอ ดังนั้นคีย์ v1 และ v6 ที่สร้างขึ้นจึงไม่มีทางรั่วไหลข้อมูลประจำตัวฮาร์ดแวร์และไม่ซ้ำกับหมายเลขการ์ดเครือข่ายจริง

การนำ Primary Key ที่เป็น UUID v7 ไปแสดงใน REST URL สาธารณะโดยตรงมีความปลอดภัยหรือไม่?

UUID v7 มีความทนทานต่อการโจมตีแบบไล่สุ่มตัวเลข (Enumeration) หรือการคาดเดารหัส เนื่องจากแต่ละรหัสมีค่าเอนโทรปีจาก CSPRNG สูงถึง 74 บิต ทำให้ไม่สามารถคาดเดาเรคคอร์ดก่อนหน้าหรือถัดไปได้ อย่างไรก็ตาม ผู้ที่เห็นรหัส UUID v7 ใน URL จะสามารถถอดรหัสตัวอักษรฐานสิบหก 12 ตัวแรกเพื่ออ่านค่าเวลา UTC ระดับมิลลิวินาทีที่สร้างเรคคอร์ดนั้นได้ทันที ซึ่งอาจทำให้ทราบช่วงเวลาการสมัครสมาชิกของบัญชีหรือประเมินแนวโน้มความเร็วในการสั่งซื้อสินค้าได้ หากการปกปิดเวลาที่สร้างข้อมูลเป็นเรื่องสำคัญสำหรับ API สาธารณะ แนะนำให้ใช้ UUID v7 เป็น Clustered Primary Key ภายในระบบ และสร้างรหัส UUID v4 แบบสุ่มหรือรหัสสาธารณะอีกตัวแยกต่างหากสำหรับใช้อ้างอิงภายนอก

ค่าเวลา Unix ระดับมิลลิวินาทีขนาด 48 บิตใน UUID v7 จะหมดอายุการใช้งานเมื่อใด?

จำนวนเต็มบวกขนาด 48 บิตสามารถเก็บค่าได้สูงสุดถึง 281,474,976,710,655 มิลลิวินาที นับตั้งแต่วันที่ 1970-01-01T00:00:00Z ซึ่งหมายความว่าค่าเวลาของ UUID v7 จะไม่เกิดภาวะล้น (Overflow) ไปจนถึงวันที่ 2 สิงหาคม ปี ค.ศ. 10889 เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ค่าเวลา Gregorian ระดับ 100 นาโนวินาทีขนาด 60 บิตที่ใช้ใน UUID v1 และ UUID v6 จะเต็มความจุก่อน คือในช่วงประมาณปี ค.ศ. 5236