Parser i dekoder UUID

Analizuj identyfikatory UUID zgodne z RFC 9562 lokalnie w przeglądarce.

Bez przesyłania plikówBez rejestracjiNatychmiastowe wyniki
Dekoder v1–v8 · Nil · MaxWyodrębnia czas z v1, v6 i v7100% Lokalnie • Zero Wysyłania
Analizuj UUID
Silnik offline gotowy100% prywatna praca w przeglądarce • Bez wysyłania do chmury
100% prywatności • Zero wysyłania plików na serwer

Dlaczego warto używać darmowego Parser i dekoder UUID od Utiliome?

Stworzone od podstaw dla pełnej prywatności i natychmiastowego działania. Bez subskrypcji, opłat i rejestracji.

Ekstrakcja znaczników czasu z v1, v6 i v7

Konwertuje 48-bitowe pola milisekund epoki Uniksa w UUIDv7 oraz 60-bitowe, 100-nanosekundowe liczniki gregoriańskie w UUIDv1 i UUIDv6 na dokładne daty UTC w formacie ISO-8601 i surowe liczby całkowite.

Pełna dekompozycja pól bitowych RFC 9562

Analizuje wszystkie 128 bitów w oktetach od 0 do 15, wyodrębniając 4-bitowy półbajt wersji (od v1 do v8), stałe specjalne Nil i Max, prefiks bitowy wariantu, 14-bitową sekwencję zegara oraz 48-bitowy identyfikator węzła.

Układ szesnastkowy i 128-bitowy binarny

Wyświetla kanoniczny zapis hex 8-4-4-4-12 obok 16-bajtowych grup oktetów i indeksowanych bitowo segmentów binarnych, ułatwiając weryfikację kolejności big-endian, flag multicast IEEE 802 oraz bitów entropii.

Dekodowanie po stronie klienta bez wysyłania danych

Wykonuje całe maskowanie bitowe i 64-bitową arytmetykę epok BigInt bezpośrednio w pamięci przeglądarki bez zapytań sieciowych, chroniąc produkcyjne klucze główne, identyfikatory audytu i tokeny sesji.

Utiliome kontra tradycyjne narzędzia w chmurze

Porównaj nasz lokalny silnik WebAssembly ze starymi narzędziami chmurowymi.

Funkcja Utiliome (Lokalnie w przeglądarce) Tradycyjne konwertery chmurowe
Ekstrakcja znaczników czasu z v1, v6 i v7 Konwertuje 48-bitowe pola milisekund epoki Uniksa w UUIDv7 oraz 60-bitowe, 100-nanosekundowe liczniki gregoriańskie w UUIDv1 i UUIDv6 na dokładne daty UTC w formacie ISO-8601 i surowe liczby całkowite. Ograniczone opcje bez zaawansowanej konfiguracji
Pełna dekompozycja pól bitowych RFC 9562 Analizuje wszystkie 128 bitów w oktetach od 0 do 15, wyodrębniając 4-bitowy półbajt wersji (od v1 do v8), stałe specjalne Nil i Max, prefiks bitowy wariantu, 14-bitową sekwencję zegara oraz 48-bitowy identyfikator węzła. Wymaga zewnętrznych narzędzi lub ręcznej obróbki
Prywatność i przetwarzanie danych 100% lokalnie w przeglądarce (zero wysyłania na serwer) Przesyła dane na zewnętrzne serwery w chmurze
Cena i wymóg konta 100% za darmo na zawsze bez rejestracji Wymaga rejestracji konta lub płatnej subskrypcji
Jak to działa

Parser i dekoder UUID – instrukcja w 3 prostych krokach

Instalacja oprogramowania nie jest wymagana. Wszystko działa w Twojej przeglądarce.

1

Wprowadź lub prześlij UUID

Wklej kanoniczny 36-znakowy UUID, 32-znakowy ciąg szesnastkowy bez myślników, GUID w nawiasach klamrowych lub identyfikator z prefiksem URN do pola wejściowego albo upuść lokalny plik tekstowy.

2

Sprawdź zdekodowane pola RFC 9562

Przejrzyj wyodrębnioną wersję (od v1 do v8, Nil lub Max), prefiks bitowy wariantu RFC, surowe 128-bitowe oktety szesnastkowe i binarne oraz podpola specyficzne dla danej wersji.

3

Skopiuj znacznik czasu lub wynik JSON

W przypadku kluczy uporządkowanych czasowo (v1, v6 i v7) skopiuj zdekodowany czas utworzenia UTC w formacie ISO-8601, wartość epoki Uniksa w milisekundach, sekwencję zegara lub ustrukturyzowany raport JSON.

Dekodowanie czasowych identyfikatorów UUID: praktyczny przegląd danych wejściowych i wyjściowych

Szybka odpowiedź: Parser UUID usuwa separatory formatowania, mapuje 128-bitowy identyfikator na 16 oktetów w porządku big-endian, odczytuje bity 48-51 dla wersji oraz bity 64-65 dla wariantu, a następnie stosuje maski bitowe specyficzne dla danej wersji w celu zdekodowania milisekund epoki Uniksa (v7) lub 100-nanosekundowych taktów gregoriańskich, sekwencji zegara i identyfikatorów węzłów (v1 oraz v6).

Czasowe identyfikatory UUID przechowują znaczniki czasu utworzenia w dwóch różnych systemach epok zdefiniowanych w RFC 9562: milisekundach epoki Uniksa dla UUIDv7 oraz 100-nanosekundowych interwałach gregoriańskich liczonych od 1582-10-15T00:00:00Z dla UUIDv1 i UUIDv6.

Przykład 1: Dekodowanie klucza głównego UUIDv7

Rozważmy klucz główny bazy danych wygenerowany za pomocą UUIDv7:

01941f29-7c7b-7a3c-9f4e-2b8d5c1a0e6f

Parser odczytuje pierwsze 48 bitów (01941f297c7b) jako liczbę całkowitą milisekund bez znaku w zapisie big-endian (1735689600123), weryfikuje 13. półbajt (7, binarnie 0111) oraz dwa najstarsze bity 17. półbajtu (9, binarnie 1001 -> wariant 10), a także oddziela pole rand_a (12 bitów) od rand_b (62 bity):

{
  "canonical": "01941f29-7c7b-7a3c-9f4e-2b8d5c1a0e6f",
  "version": 7,
  "versionLabel": "UUIDv7 (Unix Epoch Time-Ordered)",
  "variant": "RFC 9562 (10xx)",
  "timestamp": {
    "epochSystem": "Unix Epoch (1970-01-01T00:00:00Z)",
    "unixMilliseconds": 1735689600123,
    "iso8601Utc": "2025-01-01T00:00:00.123Z"
  },
  "fields": {
    "unix_ts_ms": "0x01941f297c7b",
    "ver": "0b0111 (7)",
    "rand_a": "0xa3c (12 bits)",
    "var": "0b10",
    "rand_b": "0x1f4e2b8d5c1a0e6f (62 bits)"
  }
}

Przykład 2: Dekodowanie UUIDv1 a przeorganizowanego UUIDv6

Oba poniższe identyfikatory kodują dokładnie ten sam gregoriański znacznik czasu (0x1efc7d357fd0000 = 139549824000000000 taktów po 100 ns), sekwencję zegara oraz ID węzła, różniąc się jedynie sposobem rozmieszczenia 60 bitów czasu w oktetach od 0 do 7:

UUIDv1: 57fd0000-c7d3-11ef-aa1b-3d8f4a91c20e
UUIDv6: 1efc7d35-7fd0-6000-aa1b-3d8f4a91c20e

Ponowne złożenie pól time_hi (1ef), time_mid (c7d3) i time_low (57fd0000) z UUIDv1 — lub połączenie time_high (1efc7d35), time_mid (7fd0) i time_low (000) z UUIDv6 — oraz odjęcie przesunięcia między epoką gregoriańską a uniksową (122192928000000000 taktów) daje zdekodowany raport pól:

{
  "canonical": "57fd0000-c7d3-11ef-aa1b-3d8f4a91c20e",
  "version": 1,
  "variant": "RFC 9562 (10xx)",
  "timestamp": {
    "gregorianTicks100ns": "139549824000000000",
    "unixMilliseconds": 1735689600000,
    "subMillisecondNanoseconds": 0,
    "iso8601Utc": "2025-01-01T00:00:00.000Z"
  },
  "clockSequence": {
    "hex": "0x2a1b",
    "decimal": 10779
  },
  "node": {
    "formatted": "3d:8f:4a:91:c2:0e",
    "multicastBit": 1,
    "nodeType": "Pseudorandom multicast node (RFC 9562 Section 6.10)"
  }
}

Układy bitowe RFC 9562, arytmetyka epok i właściwości bezpieczeństwa

Szybka odpowiedź: Standard RFC 9562 definiuje 128-bitowy układ big-endian, w którym bity 48-51 kodują wersje od 1 do 8, a bity 64-67 określają wariant. Tylko wersje 1, 6 i 7 zawierają ustandaryzowane znaczniki czasu; wersje 3, 4 i 5 przechowują deterministyczne skróty lub entropię CSPRNG, natomiast wersja 8 rezerwuje 122 bity na własne schematy zdefiniowane przez dostawców.

Zgodnie ze standardem RFC 9562 (który w maju 2024 roku zastąpił RFC 4122), identyfikator UUID to 128-bitowa wartość bez znaku przesyłana w sieciowym porządku bajtów (najbardziej znaczący bit ma numer 0, a najmniej znaczący bit ma numer 127).

Rozkład pól bitowych w wersjach opartych na czasie

Bit Index:  0                   31 32       47 48  51 52        63
UUIDv1:    [      time_low (32)   | time_mid  | 0001 | time_hi(12)]
UUIDv6:    [     time_high (32)   | time_mid  | 0110 |time_low(12)]
UUIDv7:    [          unix_ts_ms (48 bits)    | 0111 | rand_a (12)]

Bit Index:  64 65 66            79 80                           127
UUIDv1/v6: [ 10  |  clock_seq(14) |          node (48 bits)       ]
UUIDv7:    [ 10  |               rand_b (62 bits)                 ]

Prefiksy wariantów i stałe graniczne

Oktet 8 (bity 64-71, zaczynając od 17. cyfry szesnastkowej) określa sposób interpretacji pozostałego układu bitów:

  • 0xxx (hex 0-7): Zarezerwowane dla wstecznej kompatybilności ze starszym systemem Apollo NCS.
  • 10xx (hex 8, 9, a, b): Standardowy wariant RFC 9562 używany przez wersje od UUIDv1 do UUIDv8.
  • 110x (hex c, d): Zarezerwowane dla wstecznej kompatybilności ze starszymi identyfikatorami GUID Microsoft COM/DCOM.
  • 111x (hex e, f): Zarezerwowane do przyszłych zastosowań, z wyjątkiem sytuacji, gdy wszystkie 128 bitów ma wartość 1, co tworzy Max UUID (ffffffff-ffff-ffff-ffff-ffffffffffff, RFC 9562 Sekcja 5.10). Analogicznie, 128 bitów zerowych tworzy Nil UUID (00000000-0000-0000-0000-000000000000, Sekcja 5.9).

Pułapki 64-bitowej precyzji w obliczeniach epoki gregoriańskiej

60-bitowy licznik gregoriański przechowuje wartości rzędu 1.39 * 10^17 taktów, co przekracza stałą podwójnej precyzji IEEE-754 Number.MAX_SAFE_INTEGER (9,007,199,254,740,991 czyli 2^53 - 1) o ponad rząd wielkości. Konwersja znaczników czasu UUIDv1 lub UUIDv6 przy użyciu standardowych 64-bitowych liczb zmiennoprzecinkowych po cichu zaokrągla 4 do 5 najmłodszych bitów (zniekształcając ułamki milisekund nawet o 3,2 mikrosekundy). Dokładne dekodowanie wymaga arytmetyki arbitralnej precyzji BigInt z użyciem dokładnego przesunięcia wynoszącego 141,427 dni (122,192,928,000,000,000 taktów po 100 nanosekund, 0x01b21dd213814000) pomiędzy 1582-10-15T00:00:00Z a 1970-01-01T00:00:00Z. Dla porównania, 48-bitowe pole unix_ts_ms w UUIDv7 osiąga maksimum przy 281,474,976,710,655 ms (10889-08-02T05:31:50.655Z), mieszcząc się bezpiecznie w zakresie 53-bitowych liczb całkowitych.

Prywatność i wyciek metadanych

Analiza zewnętrznych identyfikatorów UUID ujawnia metadane operacyjne, gdy wersje oparte na czasie są udostępniane w publicznych punktach końcowych API:

  • Sprzętowy adres MAC a węzeł pseudolosowy: W UUIDv1, jeśli najmniej znaczący bit oktetu 10 (bit unicast/multicast IEEE 802) wynosi 0, 48-bitowe pole node często ujawnia fizyczny adres MAC karty sieciowej hosta generującego oraz prefiks dostawcy IEEE OUI. Sekcja 6.10 standardu RFC 9562 zaleca ustawienie tego bitu multicast na 1 wraz z losowymi bajtami węzła (co jest zalecanym podejściem w UUIDv6, gdy nie chcemy używać adresu MAC).
  • Wnioskowanie o tempie tworzenia rekordów: Publicznie wystawione identyfikatory v1, v6 i v7 ujawniają dokładne znaczniki czasu utworzenia rekordu, co pozwala obserwatorom oszacować tempo rejestracji użytkowników lub wolumen zamówień pomiędzy dwoma identyfikatorami. W przypadku nieprzejrzystych tokenów publicznych należy zamiast tego używać losowych identyfikatorów UUIDv4 (122 bity CSPRNG).

Parser UUID vs Walidator UUID vs Generator czasowy: którego narzędzia potrzebujesz?

Szybka odpowiedź: Użyj Parsera i dekodera UUID, gdy chcesz zbadać wewnętrzne 128-bitowe pola pojedynczego identyfikatora, ID węzła lub osadzony znacznik czasu UTC z wersji v1, v6 i v7. Użyj Walidatora UUID do sprawdzenia składni i masowego filtrowania tysięcy identyfikatorów, albo Generatora UUID v7, v6 i v1 do tworzenia nowych kluczy uporządkowanych czasowo.

Każde narzędzie w pakiecie UUID od Utiliome odpowiada za inny etap pracy z identyfikatorami RFC 9562:

Funkcjonalność Parser i dekoder UUID (to narzędzie) Walidator UUID online Generator UUID v7, v6 i v1
Główne przeznaczenie Inspekcja wewnętrznych pól bitowych i dekodowanie znaczników czasu z istniejącego UUID Weryfikacja składni RFC 9562, wersji i zgodności wariantu dla pojedynczych lub masowych list Generowanie nowych, uporządkowanych czasowo kluczy RFC 9562 dla baz danych
Obsługa znaczników czasu Wyodrębnia daty UTC ISO-8601, milisekundy Uniksa i takty 100-ns z v1, v6 oraz v7 Nie dekoduje znaczników czasu; weryfikuje półbajty wersji i prefiksy bitowe wariantów Koduje bieżące lub własne znaczniki czasu w nowych identyfikatorach v7, v6 lub v1
Inspekcja bitowa i binarna Pełny 128-bitowy układ binarny, sekwencja zegara, rand_a/rand_b i flagi węzła IEEE 802 Etykieta wersji dla każdego wiersza (v1-v8, Nil, Max) i diagnostyka błędów składni Formatuje nowo utworzone klucze jako kanoniczny hex z myślnikami, surowy hex lub JSON
Masowe filtrowanie i eksport Skupione na głębokiej analizie pojedynczego klucza Filtruje wielowierszowe pliki lub wklejone logi i eksportuje oczyszczone zestawy UUID Masowo generuje monotoniczne partie kluczy uporządkowanych czasowo

Wybór właściwego przepływu pracy

  • Debugowanie logów zdarzeń lub klucza głównego: Wklej identyfikator w tym narzędziu, aby wyodrębnić dokładny czas utworzenia UTC, sprawdzić, czy ID węzła to sprzętowy adres MAC czy losowy adres multicast, oraz przeanalizować surowy układ 128-bitowy.
  • Audyt lub czyszczenie zbioru danych: Prześlij kolumny CSV, zrzuty logów lub ładunki API do narzędzia Walidator UUID online, aby odsiać uszkodzone ciągi znaków, wykryć starsze identyfikatory GUID Microsoft 110x i wyeksportować kanoniczne identyfikatory pisane małymi literami.
  • Tworzenie nowych identyfikatorów: Użyj narzędzia Generator UUID v7, v6 i v1, gdy potrzebujesz przyjaznych dla indeksów B-drzewa kluczy uporządkowanych czasowo, lub narzędzia Generator UUID v4 online, gdy potrzebujesz losowych, 122-bitowych identyfikatorów CSPRNG bez wycieku informacji o czasie utworzenia.
FAQ

Parser i dekoder UUID – FAQ i przewodnik techniczny

Wszystko, co musisz wiedzieć o darmowym narzędziu online parser uuid online od Utiliome.

Czy można wyodrębnić znacznik czasu utworzenia z UUID v4 lub UUID v5?

Nie. Identyfikator UUIDv4 zawiera 6 stałych bitów wersji i wariantu oraz 122 bity kryptograficznie losowych danych (CSPRNG), natomiast UUIDv3 i UUIDv5 zawierają obcięte skróty MD5 lub SHA-1 z przestrzeni nazw UUID i ciągu nazwy. Żaden z nich nie przechowuje czasu, sekwencji zegara ani metadanych hosta — tylko UUIDv1, UUIDv6 i UUIDv7 (oraz starsza wersja DCE Security v2 ze zgrubnymi podstawieniami POSIX UID/GID) zawierają ustandaryzowane znaczniki czasu utworzenia.

Dlaczego UUID v1 i UUID v6 dekodują się do dokładnie tego samego znacznika czasu mimo różnych prefiksów szesnastkowych?

Obie wersje kodują 60-bitową liczbę 100-nanosekundowych interwałów, które upłynęły od 1582-10-15T00:00:00Z. UUIDv1 umieszcza najszybciej zmieniające się bity time_low w pierwszych 32 bitach (bity 0-31), co rozrzuca kolejne zapisy po różnych stronach indeksu B-drzewa. UUIDv6 zmienia kolejność dokładnie tych samych 60 bitów, zaczynając od najbardziej znaczących (time_high, time_mid, time_low), dzięki czemu porządek leksykograficzny ciągów znaków odpowiada chronologicznej kolejności ich tworzenia.

Jak rozpoznać, czy identyfikator węzła (node ID) w UUID v1 to fizyczny adres MAC, czy wartość wygenerowana losowo?

Sprawdź najmniej znaczący bit oktetu 10 (pierwszy bajt 48-bitowego pola node), który odpowiada fladze unicast/multicast w standardzie IEEE 802. Fizyczne adresy MAC kart sieciowych mają na tym bicie zawsze wartość 0 (unicast), natomiast sekcja 6.10 standardu RFC 9562 nakazuje ustawienie tego bitu na 1 (multicast) zawsze wtedy, gdy zamiast adresu sprzętowego używana jest 48-bitowa wartość pseudolosowa.

Jaką precyzję poniżej milisekundy można zdekodować ze znacznika czasu w UUID v7?

UUIDv7 gwarantuje dokładność znacznika czasu do 1 milisekundy poprzez swoje 48-bitowe pole unix_ts_ms (bity 0-47). Chociaż sekcja 6.2 standardu RFC 9562 pozwala generatorom na umieszczenie opcjonalnego ułamka submilisekundowego lub licznika monotonicznego w polu rand_a (bity 52-63), format binarny nie zawiera żadnej flagi informującej, czy rand_a przechowuje losową entropię, licznik czy ułamki nanosekund. Z tego powodu uniwersalny parser może deterministycznie zdekodować wyłącznie pole unix_ts_ms.

Jak parser obsługuje identyfikatory Nil, Max oraz UUID v8?

Wartości składające się z samych zer (00000000-0000-0000-0000-000000000000) oraz samych jedynek (ffffffff-ffff-ffff-ffff-ffffffffffff) są rozpoznawane jako specjalne identyfikatory UUID Nil oraz Max zgodne z RFC 9562, a nie jako nieprawidłowe wersje 0 lub 15. W przypadku UUIDv8 (ver = 1000) parser wyodrębnia pola custom_a (48 bitów), custom_b (12 bitów) oraz custom_c (62 bity) jako surowe pola szesnastkowe i binarne bez zgadywania znacznika czasu, ponieważ układy bitowe wersji v8 zależą od specyfikacji konkretnego dostawcy.