Generator UUID v7, v6 i v1

Generuj uporządkowane czasowo klucze UUID v7, v6 i v1 zgodne z RFC 9562 lokalnie w przeglądarce.

Bez przesyłania plikówBez rejestracjiNatychmiastowe wyniki
UUID v7 (zalecane) · v6 · v1Monotoniczne partie sub-ms100% Lokalnie • Zero Wysyłania
Generuj uporządkowane czasowo UUID
Silnik offline gotowy100% prywatna praca w przeglądarce • Bez wysyłania do chmury
100% prywatności • Zero wysyłania plików na serwer

Dlaczego warto używać darmowego Generator UUID v7, v6 i v1 od Utiliome?

Stworzone od podstaw dla pełnej prywatności i natychmiastowego działania. Bez subskrypcji, opłat i rejestracji.

Wersje 7, 6 i 1 wg RFC 9562

Implementuje 48-bitowy milisekundowy UUID v7 (Unix Epoch), 60-bitowy gregoriański UUID v6 ze zmienioną kolejnością pól oraz klasyczny UUID v1 z podzielonym znacznikiem czasu zgodnie z RFC 9562 (sekcje 5.1, 5.6 i 5.7).

Sekwencyjna lokalność indeksów B-drzew

Umieszcza najbardziej znaczące bity czasu na początku w UUID v7 i v6, dzięki czemu nowe rekordy są dopisywane do skrajnie prawej strony liścia B-drzewa w PostgreSQL, MySQL InnoDB oraz SQLite.

74-bitowy ogon CSPRNG i losowe węzły

Wypełnia pola rand_a i rand_b w UUID v7 za pomocą Web Crypto crypto.getRandomValues oraz ustawia losowe 48-bitowe identyfikatory węzłów z bitem multicast w v1/v6 bez wycieku adresu MAC.

100% lokalnego działania w przeglądarce

Generuje pojedyncze lub masowe klucze uporządkowane czasowo bezpośrednio w pamięci przeglądarki bez zapytań sieciowych i logowania na serwerze — gotowe do migracji schematów i testów wydajnościowych.

Utiliome kontra tradycyjne narzędzia w chmurze

Porównaj nasz lokalny silnik WebAssembly ze starymi narzędziami chmurowymi.

Funkcja Utiliome (Lokalnie w przeglądarce) Tradycyjne konwertery chmurowe
Wersje 7, 6 i 1 wg RFC 9562 Implementuje 48-bitowy milisekundowy UUID v7 (Unix Epoch), 60-bitowy gregoriański UUID v6 ze zmienioną kolejnością pól oraz klasyczny UUID v1 z podzielonym znacznikiem czasu zgodnie z RFC 9562 (sekcje 5.1, 5.6 i 5.7). Ograniczone opcje bez zaawansowanej konfiguracji
Sekwencyjna lokalność indeksów B-drzew Umieszcza najbardziej znaczące bity czasu na początku w UUID v7 i v6, dzięki czemu nowe rekordy są dopisywane do skrajnie prawej strony liścia B-drzewa w PostgreSQL, MySQL InnoDB oraz SQLite. Wymaga zewnętrznych narzędzi lub ręcznej obróbki
Prywatność i przetwarzanie danych 100% lokalnie w przeglądarce (zero wysyłania na serwer) Przesyła dane na zewnętrzne serwery w chmurze
Cena i wymóg konta 100% za darmo na zawsze bez rejestracji Wymaga rejestracji konta lub płatnej subskrypcji
Jak to działa

Generator UUID v7, v6 i v1 – instrukcja w 3 prostych krokach

Instalacja oprogramowania nie jest wymagana. Wszystko działa w Twojej przeglądarce.

1

Wybierz wersję opartą na czasie (v7, v6 lub v1)

Wybierz UUID v7 dla nowoczesnych kluczy bazodanowych opartych na milisekundach Unix Epoch, UUID v6 dla sortowalnych znaczników gregoriańskich lub UUID v1 dla kompatybilności ze starszymi systemami.

2

Skonfiguruj rozmiar partii i formatowanie

Określ, ile uporządkowanych identyfikatorów chcesz wygenerować, i wybierz kanoniczny zapis z myślnikami, kompaktowy 32-znakowy hex, wielkie litery, nawiasy klamrowe lub ustrukturyzowany format wsadowy.

3

Skopiuj lub pobierz uporządkowane klucze

Skopiuj posortowane leksykograficznie partie UUID do schowka lub wyeksportuj je do zasilania relacyjnych baz danych (seeding), testów event-store oraz skryptów migracyjnych.

Porównanie wyników UUID v7, v6 i v1 uporządkowanych czasowo w różnych znacznikach czasu

Szybka odpowiedź: Dla dokładnie tego samego momentu UUID v7 umieszcza 48-bitową liczbę całkowitą milisekund czasu Unix (big-endian) w pierwszych 12 znakach szesnastkowych, UUID v6 umieszcza 60-bitowy znacznik czasu gregoriańskiego (big-endian) w pierwszych 15 znakach szesnastkowych (wokół półbajtu wersji), natomiast starszy UUID v1 umieszcza na początku najmniej znaczące 32 bity czasu — powodując zawijanie porządku sortowania leksykograficznego co 429,5 sekundy.

Zestawienie wszystkich trzech opartych na czasie wersji RFC 9562 obok siebie dla dwóch znaczników czasu oddalonych o dwie minuty pokazuje, dlaczego UUID v7 i UUID v6 zachowują ścisły chronologiczny porządek sortowania, podczas gdy UUID v1 fragmentuje indeksy baz danych.

Rozważmy referencyjny moment z RFC 9562 2022-02-22T19:22:22.000Z (Unix Epoch 1 645 557 742 000 ms = 0x017f22e279b0; gregoriański licznik 100-ns 138 648 505 420 000 000 = 0x1ec9414c232ab00) oraz drugi znacznik czasu 120 sekund później o 2022-02-22T19:24:22.000Z (Unix 0x017f22e44e70; gregoriański 0x1ec941509b93700):

# T + 0s   (2022-02-22T19:22:22.000Z)
UUID v7 : 017f22e2-79b0-7cc3-98c4-dc0c0c07398f
UUID v6 : 1ec9414c-232a-6b00-b3c8-9f6bdeced846
UUID v1 : c232ab00-9414-11ec-b3c8-9f6bdeced846

# T + 120s (2022-02-22T19:24:22.000Z)
UUID v7 : 017f22e4-4e70-7a19-8f21-4b90e12c5d3a   (017f22e4 sortuje się PO 017f22e2)
UUID v6 : 1ec94150-9b93-6700-b3c8-9f6bdeced846   (1ec94150 sortuje się PO 1ec9414c)
UUID v1 : 09b93700-9415-11ec-b3c8-9f6bdeced846   (09b93700 sortuje się PRZED c232ab00!)

Ponieważ UUID v1 przechowuje time_low (najszybciej zmieniające się 32 bity zegara 100-nanosekundowego) w oktetach 0–3, jego początkowe 8 cyfr szesnastkowych przepełnia się co 2^32 x 100 ns = 429,4967296 sekundy (~7 minut i 9,5 sekundy), wracając do 00000000-... i rozpraszając operacje INSERT po historycznych stronach B-drzewa. Zarówno UUID v7, jak i UUID v6 przechowują najbardziej znaczące bity znacznika czasu w oktetach 0–5, dzięki czemu surowy porządek bajtów (memcmp) oraz porządek leksykograficzny ASCII rosną monotonicznie:

[
  "0195a0b4-3c10-71a4-9c02-54e81a09f3b1",
  "0195a0b4-3c11-78f0-a41d-8e2c77140b6e",
  "0195a0b4-3c12-732b-89e5-1c4f0a68d290"
]

Aby zweryfikować lub wyodrębnić dokładny znacznik czasu utworzenia UTC z dowolnego wygenerowanego identyfikatora v7, v6 lub v1, wklej klucz do narzędzia Parser i Dekoder UUID.

Układ bitów RFC 9562 dla UUID v7, v6 i v1 oraz mechanika podziału stron B-drzewa

Szybka odpowiedź: UUID v7 łączy 48-bitowy milisekundowy znacznik czasu Unix Epoch (big-endian) z wersją 0111, wariantem 10 oraz 74 bitami CSPRNG/licznika (rand_a i rand_b). UUID v6 i v1 kodują 60-bitowy gregoriański znacznik czasu (100-ns), 14-bitową sekwencję zegara i 48-bitowy losowy identyfikator węzła multicast, różniąc się wyłącznie kolejnością pól czasu.

Standard RFC 9562 formalizuje wszystkie trzy oparte na czasie wersje UUID w sieciowym porządku bajtów (big-endian), wyraźnie zalecając UUID v7 (Sekcja 5.7) zamiast UUID v1 (Sekcja 5.1) oraz UUID v6 (Sekcja 5.6) w nowych wdrożeniach.

UUID v7 (RFC 9562 Sekcja 5.7) — 48-bitowy czas Unix Epoch ms + 74-bitowy CSPRNG/licznik
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
|                           unix_ts_ms                          |
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
|          unix_ts_ms           |  ver  |        rand_a         |
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
|var|                        rand_b                             |
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
|                            rand_b                             |
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+
Bity 0-47  : unix_ts_ms (milisekundy bez znaku od 1970-01-01T00:00:00Z)
Bity 48-51 : ver = 0111 (0x7)      Bity 52-63 : rand_a (12 bitów)
Bity 64-65 : var = 10              Bity 66-127: rand_b (62 bity)

UUID v6 (RFC 9562 Sekcja 5.6) — Uporządkowany 60-bitowy zegar gregoriański 100-ns
Bity 0-31  : time_high (najbardziej znaczące 32 bity 60-bitowego czasu gregoriańskiego)
Bity 32-47 : time_mid  (środkowe 16 bitów 60-bitowego czasu gregoriańskiego)
Bity 48-51 : ver = 0110 (0x6)      Bity 52-63 : time_low (najmłodsze 12 bitów)
Bity 64-65 : var = 10              Bity 66-79 : clock_seq (14 bitów)
Bity 80-127: node (48-bitowy losowy ID węzła multicast, LSB oktetu 10 = 1)

UUID v1 (RFC 9562 Sekcja 5.1) — Klasyczny podzielony 60-bitowy zegar gregoriański 100-ns
Bity 0-31  : time_low (dolne 32 bity) | Bity 32-47 : time_mid (środkowe 16 bitów)
Bity 48-51 : ver = 0001 (0x1)         | Bity 52-63 : time_high (górne 12 bitów)
Bity 64-65 : var = 10                 | Bity 66-79 : clock_seq (14 bitów)
Bity 80-127: node (48-bitowy losowy ID węzła multicast, LSB oktetu 10 = 1)

Arytmetyka epok, monotoniczność submilisekundowa i prywatność węzła

  • Epoka Uniksa a epoka gregoriańska: UUID v7 zlicza milisekundy od 1970-01-01T00:00:00Z (ważne do sierpnia 10889 roku n.e.). UUID v1 i v6 zliczają 100-nanosekundowe interwały od epoki reformy gregoriańskiej 1582-10-15T00:00:00Z (przesunięcie o 122 192 928 000 000 000 tyknięć lub 0x01b21dd213814000 przed epoką Uniksa, z przepełnieniem około 5236 roku n.e.).
  • Porządkowanie w obrębie tej samej milisekundy (RFC 9562 Sekcja 6.2): W ramach pojedynczego tyknięcia milisekundy UUID v7 zapewnia 12 + 62 = 74 bity (1,89 x 10^22 kombinacji) odporności na kolizje. Generatory mogą wypełnić wszystkie 74 bity z Web Crypto crypto.getRandomValues lub potraktować 12-bitowe pole rand_a jako losowo inicjalizowany licznik monotoniczny obsługujący do 4096 ściśle rosnących kluczy na milisekundę w pojedynczym wątku roboczym.
  • Zastąpienie adresu MAC (RFC 9562 Sekcja 6.10): Zamiast ujawniać fizyczny adres MAC IEEE 802 urządzenia w wersjach v1 lub v6, zgodne ze standardem generatory po stronie klienta wypełniają 48-bitowe pole node bajtami CSPRNG i ustawiają bit multicast (node[0] |= 0x01), gwarantując brak kolizji z globalnie administrowanymi adresami kart sieciowych.

Dlaczego klucze uporządkowane czasowo eliminują podziały stron B-drzewa (Page Splits)

Silniki relacyjnych baz danych organizują indeksy kluczy głównych jako B-drzewa złożone ze stron o stałym rozmiarze (8 KB w PostgreSQL, 16 KB dla stron indeksu klastrowego w MySQL InnoDB, 4 KB w SQLite). Losowe klucze trafiają w zimne strony liści w całej przestrzeni kluczy, wymuszając podziały stron wewnątrz drzewa (page splits), spadek gęstości wypełnienia stron do ~50–67% oraz intensywną wymianę buforów WAL i pamięci podręcznej. Ponieważ UUID v7 i UUID v6 zawierają znaczniki czasu big-endian w początkowych bajtach, nowo generowane wiersze są zawsze dopisywane do skrajnie prawej aktywnej strony liścia znajdującej się już w pamięci podręcznej L1/RAM — osiągając przepustowość zapisu zbliżoną do BIGSERIAL przy zachowaniu zdecentralizowanego generowania ID po stronie klienta. Zawsze przechowuj je w 16-bajtowej postaci binarnej (uuid w PostgreSQL, BINARY(16) w MySQL, BLOB w SQLite).

Generator UUID v7, v6 i v1 a Generator UUID v4: Którego narzędzia potrzebujesz?

Szybka odpowiedź: Używaj UUID v7 w tym generatorze dla nowych kluczy głównych baz danych, dzienników zdarzeń i wysokowydajnych zapisów rozproszonych. Wybierz UUID v6 tylko podczas migracji starszych systemów UUID v1 zależnych od 60-bitowych pól gregoriańskich, a na Generator UUID v4 przełącz się wtedy, gdy czas utworzenia rekordu musi pozostać całkowicie nieprzewidywalny i prywatny.

Wybór między uporządkowanymi czasowo wersjami UUID a pokrewnymi narzędziami RFC 9562 zależy od lokalności indeksu, kompatybilności wstecznej oraz wymogów prywatności znacznika czasu:

Funkcja UUID v7 (To narzędzie) UUID v6 i v1 (To narzędzie) Generator UUID v4 Parser UUID i Walidator
Kodowanie czasu 48-bitowe milisekundy Unix Epoch 60-bitowe tyknięcia 100-ns (epoka 1582) Brak (zero bitów czasu) Dekoduje czas (Parser) / Sprawdza składnię (Walidator)
Bity losowe / węzła 74 bity CSPRNG (rand_a + rand_b) 14-bitowy clock seq + 48-bitowy losowy węzeł multicast 122 bity Web Crypto CSPRNG Analizuje pola bitowe bez generowania nowych ID
Sortowanie leksykograficzne Monotoniczne chronologiczne (bezpieczne dla memcmp) Monotoniczne w v6; zawija się co 429,5 s w v1 Jednorodnie nieuporządkowane Nie dotyczy (analiza tylko do odczytu)
Profil zapisu B-drzewa SQL Dopisuje do skrajnie prawej gorącej strony liścia Dopisuje w v6; losowe podziały stron w v1 Losowe wstawienia do liści i podziały stron w dużej skali Nie dotyczy
Najlepsze zastosowanie Nowe klucze główne PostgreSQL, MySQL, SQLite i zdarzenia Kafka Bezpośrednie migracje v1 do v6 i starsze konektory Publiczne slugi, correlation ID, klucze S3, nieprzezroczyste ID Debugowanie produkcyjnych ID i walidacja importów masowych

Nawigacja w pakiecie narzędzi UUID Utiliome

  • Użyj tutaj UUID v7 dla praktycznie wszystkich nowych tabel relacyjnych, dzienników audytowych typu append-only oraz rozproszonych strumieni komunikatów, gdzie wymagane jest zarówno zdecentralizowane generowanie, jak i sekwencyjna lokalność B-drzewa.
  • Użyj tutaj UUID v6 lub v1 wyłącznie podczas integracji z istniejącymi systemami opartymi na 60-bitowych zegarach gregoriańskich, sekwencjach zegara lub starszych schematach v1 (preferując v6 wszędzie tam, gdzie potrzebne jest indeksowanie sortowalne bajtowo).
  • Przełącz się na Generator UUID v4 podczas generowania publicznych identyfikatorów URL, identyfikatorów żądań/śledzenia (request/trace ID) lub masowych losowych danych testowych, gdzie ujawnienie dokładnej milisekundy utworzenia zasobu jest niepożądane.
  • Przełącz się na Parser i Dekoder UUID, aby rozpakować istniejący ciąg v7, v6 lub v1 z powrotem do znacznika czasu ISO-8601 UTC, sekwencji zegara i bitów węzła, lub na Walidator UUID, aby zweryfikować masowe zbiory danych UUID pod kątem zgodności z regułami RFC 9562.
FAQ

Generator UUID v7, v6 i v1 – FAQ i przewodnik techniczny

Wszystko, co musisz wiedzieć o darmowym narzędziu online generator uuid v7 od Utiliome.

Czy powinienem używać UUID v7 czy UUID v6 dla nowych kluczy głównych w PostgreSQL i MySQL?

Używaj UUID v7 dla wszystkich nowych tabel (greenfield). Standard RFC 9562 wyraźnie zaleca wersję 7 zamiast wersji 1 i 6, ponieważ wykorzystuje ona standardowe milisekundy Unix Epoch zamiast 100-nanosekundowych przesunięć gregoriańskich z 1582 roku oraz przeznacza 74 bity w każdym kluczu na entropię CSPRNG zamiast statycznego 48-bitowego węzła i 14-bitowej sekwencji zegara. Ten 74-bitowy losowy ogon zapobiega kolizjom między tysiącami efemerycznych funkcji serverless lub kontenerów bez konieczności ich koordynacji. Używaj UUID v6 tylko podczas migracji istniejącego kodu UUID v1, który bezpośrednio polega na 60-bitowych polach gregoriańskich.

Co się stanie, jeśli wiele kluczy UUID v7 zostanie wygenerowanych w tej samej milisekundzie?

Nawet w obrębie identycznego 48-bitowego tyknięcia milisekundy, UUID v7 zapewnia 74 pozostałe bity ładunku (12-bitowe pole rand_a oraz 62-bitowe pole rand_b), co daje 1,89 x 10^22 możliwych wartości na milisekundę. Zgodnie z sekcją 6.2 RFC 9562 generatory mogą również inkrementować losowo zainicjalizowany licznik monotoniczny w polu rand_a dla wywołań w tej samej milisekundzie na tym samym węźle, zachowując ścisły submilisekundowy porządek sortowania dla maksymalnie 4096 kluczy na milisekundę przy jednoczesnym utrzymaniu 62 bitów nieprzewidywalności CSPRNG w polu rand_b.

Czy wygenerowane tutaj klucze UUID v1 lub UUID v6 ujawniają adres MAC mojego komputera?

Nie. Przeglądarki izolują sprzętowe adresy MAC od aplikacji internetowych, a sekcja 6.10 standardu RFC 9562 zaleca stosowanie kryptograficznie losowych 48-bitowych identyfikatorów węzłów zamiast adresów MAC IEEE 802. Ten generator ustawia bit multicast (najmniej znaczący bit oktetu 10) na wartość 1 w losowych bajtach węzła, dzięki czemu wygenerowane klucze v1 i v6 nigdy nie ujawniają tożsamości sprzętu i nie mogą kolidować z fizycznymi kartami sieciowymi.

Czy bezpiecznie jest eksponować klucze główne UUID v7 bezpośrednio w publicznych adresach URL REST API?

UUID v7 jest odporny na ataki polegające na enumeracji lub odgadywaniu, ponieważ każdy identyfikator niesie do 74 bitów entropii CSPRNG, co uniemożliwia przewidzenie sąsiednich rekordów. Jednak każdy, kto zobaczy UUID v7 w adresie URL, może zdekodować jego pierwsze 12 cyfr szesnastkowych, aby odczytać dokładną milisekundę UTC utworzenia rekordu — co może ujawnić czas rejestracji konta lub tempo składania zamówień. Jeśli prywatność czasu utworzenia ma znaczenie w publicznych endpointach, zachowaj UUID v7 jako wewnętrzny klastrowy klucz główny, a na zewnątrz udostępniaj dodatkowy losowy UUID v4 lub nieprzezroczysty identyfikator publiczny.

Kiedy wyczerpie się 48-bitowy milisekundowy znacznik czasu Unix w UUID v7?

48-bitowa liczba całkowita bez znaku mieści do 281 474 976 710 655 milisekund od momentu 1970-01-01T00:00:00Z, co oznacza, że znaczniki czasu UUID v7 nie ulegną przepełnieniu aż do 2 sierpnia 10889 roku n.e. Dla porównania, 60-bitowy 100-nanosekundowy znacznik czasu gregoriańskiego używany przez UUID v1 i UUID v6 przepełni się około 5236 roku n.e.