ตารางอ้างอิงรหัส ASCII

ค้นหาตารางรหัส US-ASCII 7 บิต (0-127) และ Extended Latin-1 (128-255) บนเบราว์เซอร์ได้ทันทีตามเลขฐานสิบ, Hex, ฐานแปด, ไบนารี 8 บิต, Escape และ HTML Entity

ไม่ต้องอัปโหลดไม่ต้องลงทะเบียนผลลัพธ์ทันที
ASCII 7 บิต และ Latin-1ฐาน 10, 16, 8, 2 และ HTMLตัวตรวจสอบไบต์ข้อความ
เปิดตาราง ASCII
ระบบออฟไลน์พร้อมใช้งานพื้นที่ทำงานบนเบราว์เซอร์ส่วนตัว 100% • ไม่มีการอัปโหลดลงคลาวด์
ส่วนตัว 100% • ไม่อัปโหลดไฟล์ขึ้นเซิร์ฟเวอร์

ทำไมต้องใช้ ตารางอ้างอิงรหัส ASCII ฟรีของ Utiliome?

ออกแบบมาเพื่อความเป็นส่วนตัวสูงสุด ทำงานได้ทันที ไม่มีสะดุด ไม่ต้องสมัครสมาชิก ไม่ต้องเสียเงิน และไม่ต้องลงทะเบียน

ตารางรหัส 0-255 ครบถ้วนตามมาตรฐาน ANSI X3.4 และ ISO-8859-1

ครอบคลุมตำแหน่งรหัส US-ASCII 7 บิตมาตรฐานทั้งหมด 128 ตัว (รหัสควบคุม C0 ตาม RFC 20 และอักขระที่พิมพ์ได้) พร้อมทั้งรหัสควบคุม C1 และสัญลักษณ์ยุโรปตะวันตกใน Extended ISO-8859-1 Latin-1 แบบ 8 บิต (128-255)

เทียบคอลัมน์เลขหลายฐานและรหัส Escape แบบซิงโครไนซ์

เปรียบเทียบค่าฐานสิบ (0-255), ฐานสิบหก (0x00-0xFF), ฐานแปด 3 หลัก (000-377), ไบนารี 8 บิตแบบเติมศูนย์, รหัส Backslash Escape ของ C/JS, สัญลักษณ์ Caret บนเทอร์มินัล (^@, ^M, ^?) และ HTML Entity ได้ในที่เดียว

ค้นหาข้ามฟิลด์และกรองตามกลุ่มรหัสได้ทันที

กรองข้อมูลทั้ง 256 แถวได้ทันทีเพียงพิมพ์อักขระที่แสดงผลได้, ตัวย่อรหัสควบคุม เช่น LF หรือ ESC, ไบต์ฐานสิบหก เช่น 0x1B, รูปแบบไบนารี 8 บิต, ลำดับ Caret หรือ HTML Entity

ค้นหาฝั่งไคลเอนต์ด้วยความหน่วงเป็นศูนย์

ประมวลผลการกรอง การสลับช่วงรหัส และการคัดลอกโค้ดด้วยคลิกเดียวโดยตรงในหน่วยความจำของเบราว์เซอร์ โดยไม่ต้องส่งข้อมูลผ่านเครือข่ายหรือพึ่งพาไลบรารีภายนอก

Utiliome เปรียบเทียบกับทางเลือกคลาวด์แบบเดิม

เปรียบเทียบขีดความสามารถของเอนจิน WebAssembly ภายในเครื่อง กับเครื่องมือคลาวด์แบบเก่า

ฟีเจอร์ Utiliome (ประมวลผลในเบราว์เซอร์) เครื่องมือแปลงไฟล์บนคลาวด์แบบเดิม
ตารางรหัส 0-255 ครบถ้วนตามมาตรฐาน ANSI X3.4 และ ISO-8859-1 ครอบคลุมตำแหน่งรหัส US-ASCII 7 บิตมาตรฐานทั้งหมด 128 ตัว (รหัสควบคุม C0 ตาม RFC 20 และอักขระที่พิมพ์ได้) พร้อมทั้งรหัสควบคุม C1 และสัญลักษณ์ยุโรปตะวันตกใน Extended ISO-8859-1 Latin-1 แบบ 8 บิต (128-255) ตัวเลือกจำกัดและไม่มีการปรับแต่งขั้นสูง
เทียบคอลัมน์เลขหลายฐานและรหัส Escape แบบซิงโครไนซ์ เปรียบเทียบค่าฐานสิบ (0-255), ฐานสิบหก (0x00-0xFF), ฐานแปด 3 หลัก (000-377), ไบนารี 8 บิตแบบเติมศูนย์, รหัส Backslash Escape ของ C/JS, สัญลักษณ์ Caret บนเทอร์มินัล (^@, ^M, ^?) และ HTML Entity ได้ในที่เดียว ต้องใช้โปรแกรมเสริมหรือแก้ไขด้วยตนเอง
ความเป็นส่วนตัวและการประมวลผล ประมวลผลในเบราว์เซอร์ 100% (ไม่อัปโหลดขึ้นเซิร์ฟเวอร์) อัปโหลดข้อมูลไปยังเซิร์ฟเวอร์คลาวด์ภายนอก
ราคาและการสมัครสมาชิก ฟรี 100% ตลอดชีพโดยไม่ต้องสมัครสมาชิก บังคับสมัครสมาชิกหรือต้องจ่ายค่าบริการรายเดือน
วิธีใช้งาน

วิธีใช้งาน ตารางอ้างอิงรหัส ASCII ใน 3 ขั้นตอนง่ายๆ

ไม่ต้องติดตั้งโปรแกรม ทุกอย่างทำงานได้โดยตรงผ่านเว็บเบราว์เซอร์ของคุณ

1

เลือกช่วงรหัส ASCII หรือกลุ่มรหัสควบคุม

ดูตารางไบต์ฉบับเต็มตั้งแต่ 0 ถึง 255 หรือจำกัดการแสดงผลเฉพาะรหัสควบคุม C0 (0-31 และ 127), อักขระ US-ASCII 7 บิตที่พิมพ์ได้ (32-126) หรือ Extended ISO-8859-1 Latin-1 (128-255)

2

กรองตามเลขฐาน ตัวย่อ สัญลักษณ์ Caret หรือ Escape

พิมพ์อักขระใดก็ได้, ตัวย่อควบคุม (NUL, CR, LF, DEL), เลขฐานสิบ, ค่าฐานสิบหก (0x0A, 7F), ไบต์ไบนารี (01000001), คีย์ลัด Caret (^C), รหัส Escape ของ C/JS (\r, \x1b) หรือ HTML Entity ( )

3

คัดลอกค่า Literal ที่จัดรูปแบบแล้วได้ทันที

คลิกค่าใดก็ได้ในแถวที่ตรงกับผลการค้นหาเพื่อคัดลอก Hex Literal, เลขจำนวนเต็มฐานสิบ, สตริงไบนารี 8 บิต, Backslash Escape หรือ HTML Entity ไปวางใน Parser หรือไฟล์ซอร์สโค้ดของคุณได้โดยตรง

คู่มืออ้างอิงฉบับย่อ: รหัสควบคุม อักขระที่พิมพ์ได้ และไบต์ส่วนขยาย

คำตอบโดยย่อ: ค้นหาค่าไบต์ใดก็ได้ตั้งแต่ 0 ถึง 255 เพื่อเปรียบเทียบตัวย่อควบคุมหรืออักขระแสดงผล, เลขฐานสิบ, ฐานสิบหก, ฐานแปด, ไบนารี 8 บิต, รหัส Escape ของ C/JavaScript, สัญลักษณ์ Caret บนเทอร์มินัล และ HTML Entity—เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการดีบักโครงสร้าง CRLF ใน HTTP, ลำดับคำสั่งเทอร์มินัล ANSI และโปรโตคอลเครือข่ายแบบไบนารี

เมื่อต้องเขียน Lexer, ตรวจสอบข้อมูลแพ็กเก็ต TCP หรือตั้งค่าการรับส่งข้อมูลผ่านพอร์ตอนุกรม (Serial) และเทอร์มินัล I/O นักพัฒนามักต้องแปลงค่าระหว่างไบต์ดิบกับสัญลักษณ์แทนค่าอยู่เสมอ ด้านล่างนี้คือตารางสรุปแถวรหัสที่ใช้งานบ่อยที่สุด ครอบคลุมรหัสควบคุม C0 (0–31, 127), อักขระ US-ASCII 7 บิตที่พิมพ์ได้ (32–126) และ Extended ISO-8859-1 Latin-1 (128–255):

Dec  Hex   Oct  Binary    Glyph / Mnemonic  Caret  C / JS Escape  HTML Entity
---  ----  ---  --------  ----------------  -----  -------------  -----------
0    0x00  000  00000000  <NUL> (Null)      ^@     \0             &#0;
9    0x09  011  00001001  <HT>  (Tab)       ^I     \t             &#9;
10   0x0A  012  00001010  <LF>  (Line Feed) ^J     \n             &#10;
13   0x0D  015  00001101  <CR>  (Return)    ^M     \r             &#13;
27   0x1B  033  00011011  <ESC> (Escape)    ^[     \x1B           &#27;
32   0x20  040  00100000  <SP>  (Space)     -      " "            &#32;
48   0x30  060  00110000  0                 -      0              &#48;
65   0x41  101  01000001  A                 -      A              &#65;
97   0x61  141  01100001  a                 -      a              &#97;
126  0x7E  176  01111110  ~                 -      ~              &#126;
127  0x7F  177  01111111  <DEL> (Delete)    ^?     \x7F           &#127;
160  0xA0  240  10100000  <NBSP>            -      \xA0           &nbsp;
169  0xA9  251  10101001  ©                 -      \xA9           &copy;
255  0xFF  377  11111111  ÿ                 -      \xFF           &yuml;

ตัวอย่างการเทียบตารางกับโปรโตคอลใช้งานจริง

การนำไบต์ดิบจากสายสัญญาณมาเทียบกับตารางช่วยให้เข้าใจโครงสร้างการแบ่งเฟรมของโปรโตคอลและลำดับการควบคุมเทอร์มินัลได้ทันที:

1. ตัวปิดท้ายส่วนหัวของ HTTP/1.1 (RFC 9112):
   Hex bytes:  0D 0A 0D 0A
   Mnemonics:  <CR><LF><CR><LF>
   Escapes:    "\r\n\r\n" (Decimal: 13, 10, 13, 10)

2. ลำดับ ANSI CSI สำหรับแสดงข้อความสีเขียวบนเทอร์มินัล:
   Hex bytes:  1B 5B 33 32 6D
   Decoded:    <ESC> (0x1B / ^[) + '[' (0x5B) + '3' (0x33) + '2' (0x32) + 'm' (0x6D)
   JS literal: "\x1b[32m"

โครงสร้างระดับบิตของ US-ASCII 7 บิต คณิตศาสตร์ของ Caret และความแตกต่างของไบต์ส่วนขยาย 8 บิต

คำตอบโดยย่อ: มาตรฐาน US-ASCII (ANSI X3.4 / ISO/IEC 646 / RFC 20) จัดเรียงอักขระ 128 ตัวลงใน 7 บิต (0x00 ถึง 0x7F) เพื่อให้การแปลงตัวพิมพ์ใหญ่-เล็ก การแปลงตัวเลข และการคำนวณสัญลักษณ์ Caret ทำได้ด้วยการดำเนินการระดับบิตเพียงบิตเดียว ในขณะที่ไบต์ส่วนขยายตั้งแต่ 0x80 ถึง 0xFF มีความแตกต่างกันในระดับพื้นฐานระหว่าง ISO-8859-1, Windows-1252 และ UTF-8

โครงสร้างบิตเชิงคณิตศาสตร์ของ US-ASCII 7 บิต (ANSI X3.4 / RFC 20)

ตารางรหัส US-ASCII 7 บิต (b6 b5 b4 b3 b2 b1 b0 ตั้งแต่ 0x00 ถึง 0x7F) ถูกออกแบบมาอย่างจงใจเพื่อให้วงจรฮาร์ดแวร์และตัวแยกวิเคราะห์ระดับล่าง (Low-level Parser) สามารถจำแนกและแปลงอักขระด้วยคำสั่งระดับบิต (Bitwise) เพียงคำสั่งเดียวโดยไม่ต้องพึ่งตารางค้นหา:

  • การแปลงตัวพิมพ์ใหญ่-เล็กด้วยบิตที่ 5 (0x20, ฐานสิบ 32): ตัวอักษรพิมพ์ใหญ่ A–Z อยู่ในช่วง 0x41–0x5A (01000001–01011010) ส่วนตัวอักษรพิมพ์เล็ก a–z อยู่ในช่วง 0x61–0x7A (01100001–01111010) ทุกคู่ของตัวพิมพ์ใหญ่และพิมพ์เล็กจะต่างกันเฉพาะบิตที่ 5 เท่านั้น การแปลงตัวอักษร ASCII เป็นตัวพิมพ์เล็กจึงทำได้ด้วย byte | 0x20 การแปลงเป็นตัวพิมพ์ใหญ่คือ byte & ~0x20 และการสลับตัวพิมพ์ใหญ่-เล็กคือ byte ^ 0x20
  • การจัดเรียงตัวเลข BCD ใน 4 บิตล่าง (Low-Nibble): ตัวเลข 0–9 อยู่ในตำแหน่ง 0x30–0x39 (00110000–00111001) การตัด 4 บิตบน 0011 ออกด้วย byte & 0x0F (หรือลบด้วย 0x30) จะได้ค่าจำนวนเต็มที่เข้ารหัสไบนารีตั้งแต่ 0 ถึง 9 ทันที
  • สัญลักษณ์ Caret และการจับคู่ปุ่ม Ctrl ด้วยบิตที่ 6 (0x40, ฐานสิบ 64): ไดรเวอร์ของเทอร์มินัลจะแปลการกดปุ่มควบคู่กับ Ctrl และแสดงรหัสควบคุม C0 (0x00–0x1F) รวมถึง <DEL> (0x7F) โดยการสลับค่าบิตที่ 6 (byte ^ 0x40) ดังนั้น <NUL> (0x00 ^ 0x40 = 0x40) จึงแสดงเป็น ^@, <ETX> (0x03 ^ 0x40 = 0x43) แสดงเป็น ^C (SIGINT), <LF> (0x0A ^ 0x40 = 0x4A) แสดงเป็น ^J, <CR> (0x0D ^ 0x40 = 0x4D) แสดงเป็น ^M, <ESC> (0x1B ^ 0x40 = 0x5B) แสดงเป็น ^[ และ <DEL> (0x7F ^ 0x40 = 0x3F) แสดงเป็น ^?

กับดักไบต์ส่วนขยาย 128–255: ISO-8859-1 vs Windows-1252 vs UTF-8

เนื่องจาก US-ASCII เว้นบิตที่ 8 (b7, 0x80) ไว้เป็นศูนย์ จึงเกิดส่วนขยายขนาด 8 บิตที่ไม่เข้ากันขึ้นมาสำหรับค่า 128 ถึง 255 (0x80–0xFF) การนำมาตรฐานเหล่านี้มาปะปนกันคือสาเหตุหลักของปัญหาข้อความเพี้ยนหรือภาษาต่างดาว (Mojibake):

  1. ISO-8859-1 (Latin-1): สงวนช่วง 128–159 (0x80–0x9F) ไว้สำหรับรหัสควบคุม C1 (เช่น <PAD>, <NEL> และ <CSI>) และกำหนดช่วง 160–255 (0xA0–0xFF) ให้เป็นเครื่องหมายวรรคตอนยุโรปตะวันตก สัญลักษณ์สกุลเงิน และตัวอักษรที่มีเครื่องหมายกำกับเสียง โดยเริ่มจาก <NBSP> (0xA0) ที่สำคัญคือ Unicode ได้นำ ISO-8859-1 มาใช้เป็นบล็อก Latin-1 Supplement (U+0080–U+00FF) ทำให้ค่าไบต์ของ ISO-8859-1 ตรงกับหมายเลข Code Point ของ Unicode แบบ 1:1
  2. Windows-1252 (CP1252): นำตำแหน่งรหัสควบคุม C1 ในช่วง 0x80–0x9F จำนวน 27 จาก 32 ตำแหน่งไปกำหนดใหม่เป็นอักขระที่พิมพ์ได้—รวมถึง € (0x80 ซึ่งใน Unicode คือ U+20AC), — (0x97, U+2014) และเครื่องหมายอัญประกาศแบบโค้ง (0x91–0x94) ทั้งนี้ ตามมาตรฐานการเข้ารหัสของ WHATWG (WHATWG Encoding Standard) เว็บเบราว์เซอร์จะตีความการประกาศ HTML charset=iso-8859-1 ให้เป็น windows-1252 เสมอ
  3. UTF-8: มีความเข้ากันได้แบบไบต์เดี่ยวตรงกับ US-ASCII 7 บิต (0x00–0x7F เท่านั้น) ในระบบ UTF-8 ไบต์ดิบในช่วง 0x80–0xFF ไม่ถือเป็นอักขระ Latin-1 แบบไบต์เดี่ยวที่ถูกต้องเลย เพราะค่า U+0080–U+00FF ต้องใช้ลำดับ UTF-8 ขนาด 2 ไบต์ (ตั้งแต่ 0xC2 0x80 ถึง 0xC3 0xBF) การส่งไบต์ Latin-1 ดิบอย่าง 0xE9 (é) เข้าไปในตัวแยกวิเคราะห์ UTF-8 จะทำให้เกิดข้อผิดพลาดในการถอดรหัส (U+FFFD) ในขณะที่การอ่านข้อมูล UTF-8 0xC3 0xA9 ด้วยการเข้ารหัสแบบ ISO-8859-1 จะทำให้เกิดอักขระเพี้ยนสองตัวคือ é

เปรียบเทียบตารางอ้างอิงรหัส ASCII กับเครื่องมือตรวจสอบอักขระและตัวถอดรหัส Hex

คำตอบโดยย่อ: ใช้ตารางอ้างอิงรหัส ASCII เพื่อค้นหาการจับคู่ไบต์คงที่ตั้งแต่ 0 ถึง 255, ตัวย่อควบคุม, คีย์ลัด Caret และรหัส Escape ใช้เครื่องมือตรวจสอบอักขระ Unicode เพื่อตรวจสอบสตริงที่วางลงไปว่ามีอักขระ Unicode ซ่อนเร้นหรือไบต์ UTF-8 หรือไม่ หรือใช้เครื่องมือแปลง Hex เป็นข้อความเพื่อเข้ารหัสและถอดรหัสข้อมูลฐานสิบหกขนาดใหญ่

เลือกเครื่องมือเฉพาะทางให้ตรงกับงานของคุณ ไม่ว่าคุณจะต้องการตารางอ้างอิงระดับไบต์ การวิเคราะห์สตริงระดับ Unicode การแปลงข้อมูลฐานสิบหกจำนวนมาก หรือการจัดรูปแบบตารางข้อความ:

ความสามารถ ตารางอ้างอิงรหัส ASCII เครื่องมือตรวจสอบอักขระ Unicode เครื่องมือแปลง Hex เป็นข้อความ ตัวจัดรูปแบบตารางข้อความล้วน, ตาราง ASCII และกรอบ Unicode
วัตถุประสงค์หลัก ตารางค้นหารหัส 0–255 สำหรับ US-ASCII และ ISO-8859-1 วิเคราะห์อักขระ Unicode รายตัวและตรวจจับอักขระซ่อนเร้น แปลงข้อมูลจำนวนมากระหว่างสตริงไบต์ Hex และข้อความที่อ่านได้ วาดตารางจัดแนวด้วยรหัส ASCII +---+ และเส้นกรอบ Unicode
ขอบเขตอักขระ รหัสไบต์เดี่ยว 256 ตัว (0x00–0x7F + Latin-1 0x80–0xFF) ค่าสเกลาร์ Unicode ทั้งหมด 1,112,064 ค่า (U+0000–U+10FFFF) สตรีมไบต์ UTF-8 แบบหลายไบต์หรือ ASCII ใดๆ ข้อมูลตารางจาก CSV, TSV, JSON หรือ Markdown
ข้อมูลรหัสควบคุมและ Caret แสดงตัวย่อ C0/C1 ครบถ้วน (<NUL>–<DEL>), Caret (^M), ฐานแปด, ไบนารี แจ้งเตือน <ZWSP>, <BOM>, <NBSP> และอักขระควบคุมทิศทางข้อความ (Bidi) ที่ฝังอยู่ ถอดรหัสหรือเข้ารหัสไบต์ Hex ดิบ (48 65 6C 6C 6F) ไม่ใช่เครื่องมือค้นหารหัสอักขระ
กรณีใช้งานที่เหมาะสมที่สุด ตรวจสอบรหัส Hex/ไบนารี/Escape ขณะเขียน Parser ดีบักว่าทำไมสตริงที่คัดลอกมาจึงไม่ผ่าน Regex, JSON หรือการเปรียบเทียบค่า แปลงข้อมูลจากการดักจับแพ็กเก็ตหรือ Hex Dump เป็นข้อความและในทางกลับกัน จัดรูปแบบเอาต์พุต CLI, เอกสาร README และตารางสไตล์ SQL
คำถามที่พบบ่อย

คำถามที่พบบ่อยและคู่มือทางเทคนิค ตารางอ้างอิงรหัส ASCII

รวมทุกสิ่งที่คุณควรรู้เกี่ยวกับการใช้งาน ตารางรหัส ascii ออนไลน์ฟรีของ Utiliome

US-ASCII 7 บิต (0-127) กับ Extended ASCII (128-255) แตกต่างกันอย่างไร?

มาตรฐาน US-ASCII (ANSI X3.4 / RFC 20) กำหนดตำแหน่งรหัสไว้ 128 ตำแหน่งอย่างเคร่งครัดโดยใช้ 7 บิต (0 ถึง 127 หรือ 0x00 ถึง 0x7F) แบ่งเป็นรหัสควบคุมที่ไม่แสดงผลพิมพ์ 33 ตัว (0 ถึง 31 รวมกับ 127 <DEL>) และอักขระที่พิมพ์ออกทางหน้าจอได้ 95 ตัว (32 <SP> ถึง 126 ~) ส่วนรหัส 128 ถึง 255 (0x80 ถึง 0xFF) จะเปิดใช้งานบิตที่ 8 ซึ่งผลลัพธ์จะขึ้นอยู่กับมาตรฐานการเข้ารหัสอักขระ 8 บิตที่เลือกใช้ ตารางอ้างอิงนี้ใช้มาตรฐาน ISO-8859-1 (Latin-1) สำหรับช่วง 128 ถึง 255 เนื่องจากค่าตัวเลขของรหัสตรงกับค่าสเกลาร์ของ Unicode ช่วง U+0080 ถึง U+00FF ทุกประการ

ทำไมระบบ Windows และโปรโตคอล HTTP จึงใช้ CRLF (13, 10) ในขณะที่ Unix และ Linux ใช้เพียง LF (10)?

เครื่องโทรพิมพ์ (Teletype) แบบระบบกลไกไฟฟ้าในยุคแรกต้องอาศัยการทำงานทางกายภาพสองขั้นตอนแยกกันเพื่อขึ้นบรรทัดใหม่ ได้แก่ Carriage Return (<CR>, ฐานสิบ 13, 0x0D, \r) เพื่อเลื่อนหัวพิมพ์กลับไปยังขอบซ้ายสุด และ Line Feed (<LF>, ฐานสิบ 10, 0x0A, \n) เพื่อหมุนลูกยางเลื่อนกระดาษขึ้นหนึ่งบรรทัด โปรโตคอลอินเทอร์เน็ตอย่าง HTTP/1.1, SMTP และ FTP รวมถึงระบบ CP/M, DOS และ Windows จึงกำหนดมาตรฐานโดยใช้ลำดับสองไบต์ <CR><LF> (0D 0A) ในขณะที่ระบบ Multics, Unix, Linux และ macOS ยุคใหม่เลือกใช้ <LF> (0A) เพียงไบต์เดียวเพื่อแทนการขึ้นบรรทัดใหม่โดยสมบูรณ์

ไบต์ของ Extended Latin-1 (128-255) มีค่าไบต์ตรงกับ UTF-8 ทุกประการหรือไม่?

ไม่ตรงกัน มีเพียงค่า US-ASCII 7 บิตตั้งแต่ 0 ถึง 127 (0x00 ถึง 0x7F) เท่านั้นที่ใช้การเข้ารหัสแบบไบต์เดี่ยวเหมือนกันทุกประการใน UTF-8 แม้ว่าไบต์ของ ISO-8859-1 ช่วง 128 ถึง 255 จะมีหมายเลข Code Point ตรงกับ Unicode ช่วง U+0080 ถึง U+00FF พอดี แต่ UTF-8 จะเข้ารหัสช่วงดังกล่าวเป็นลำดับสองไบต์ที่ขึ้นต้นด้วยไบต์นำ 0xC2 หรือ 0xC3 ตัวอย่างเช่น สัญลักษณ์ © จะเป็นไบต์เดี่ยว 0xA9 (ฐานสิบ 169) ใน ISO-8859-1 แต่จะกลายเป็นสองไบต์คือ 0xC2 0xA9 ในระบบ UTF-8

สัญลักษณ์ Caret บนเทอร์มินัล (^C, ^M, ^[, ^?) คำนวณมาจากรหัส ASCII อย่างไร?

สัญลักษณ์ Caret (Caret Notation) จะแปลงไบต์ควบคุม C0 ที่ไม่แสดงผลพิมพ์ (0x00 ถึง 0x1F) และ <DEL> (0x7F) ให้กลายเป็นอักขระ ASCII ที่พิมพ์ได้ โดยการสลับค่าบิตที่ 6 ผ่านการทำ Bitwise XOR กับค่า 0x40 (ฐานสิบ 64) เมื่อนำ <ETX> (0x03) มาทำ XOR กับ 0x40 จะได้ 0x43 ('C') ซึ่งเขียนแทนด้วย ^C ในทำนองเดียวกัน <CR> (0x0D ^ 0x40 = 0x4D) จะกลายเป็น ^M, <ESC> (0x1B ^ 0x40 = 0x5B) กลายเป็น ^[ และ <DEL> (0x7F ^ 0x40 = 0x3F) กลายเป็น ^?

ทำไมรหัส DEL จึงถูกกำหนดไว้ที่ตำแหน่ง 127 แทนที่จะอยู่ในกลุ่มเดียวกับอักขระควบคุม 0 ถึง 31?

ในยุคที่ใช้เทปกระดาษเจาะรูแบบ 7 แถว (7-track Punched Paper Tape) รหัส 0 (<NUL>, ไบนารี 0000000) หมายถึงการไม่เจาะรูเลย ในขณะที่รหัส 127 (<DEL>, ไบนารี 1111111) หมายถึงการเจาะรูครบทั้งเจ็ดรู เนื่องจากเราไม่สามารถอุดรูที่เจาะพลาดไปแล้วบนกระดาษได้ เมื่อพิมพ์ผิดผู้ควบคุมเครื่องจึงต้องถอยเทปกระดาษกลับมาแล้วเจาะรูทั้งเจ็ดทับลงบนอักขระที่ผิดเพื่อเปลี่ยนให้เป็นรหัส 127 (<DEL>) ซึ่งเครื่องอ่านเทปฮาร์ดแวร์จะข้ามตำแหน่งนั้นไปโดยอัตโนมัติ