Tabela Znaków ASCII

Przeglądaj tablicę US-ASCII (0-127) i Latin-1 (128-255) w przeglądarce według kodów dziesiętnych, hex, binarnych, sekwencji escape oraz encji HTML.

Bez przesyłania plikówBez rejestracjiNatychmiastowe wyniki
7-bitowe ASCII i Latin-1Dec, Hex, Oct, Bin i HTMLInspektor bajtów tekstu
Otwórz tabelę ASCII
Silnik offline gotowy100% prywatna praca w przeglądarce • Bez wysyłania do chmury
100% prywatności • Zero wysyłania plików na serwer

Dlaczego warto używać darmowego Tabela Znaków ASCII od Utiliome?

Stworzone od podstaw dla pełnej prywatności i natychmiastowego działania. Bez subskrypcji, opłat i rejestracji.

Pełna Tablica 0-255 ANSI X3.4 i ISO-8859-1

Obejmuje wszystkie 128 standardowych pozycji 7-bitowego US-ASCII (znaki sterujące C0 z RFC 20 i znaki drukowalne) oraz rozszerzony 8-bitowy zestaw ISO-8859-1 Latin-1 (128-255) ze znakami sterującymi C1 i symbolami zachodnioeuropejskimi.

Zsynchronizowane Kolumny Systemów Liczbowych i Escape

Zestawia wartości dziesiętne (0-255), szesnastkowe (0x00-0xFF), 3-cyfrowe ósemkowe (000-377), dopełniony 8-bitowy zapis binarny, sekwencje escape C/JS z ukośnikiem, terminalową notację karetki (^@, ^M, ^?) oraz encje HTML.

Natychmiastowe Wyszukiwanie Wielopolowe i Filtry Grup

Filtruj wszystkie 256 wierszy bajtów w locie, wpisując drukowalny glif, mnemonik sterujący taki jak LF lub ESC, bajt hex np. 0x1B, 8-bitowy wzorzec binarny, sekwencję karetki lub encję HTML.

Wyszukiwanie Po Stronie Klienta Bez Opóźnień

Wykonuje całe filtrowanie, przełączanie zakresów i kopiowanie kodów jednym kliknięciem bezpośrednio w pamięci przeglądarki, bez zapytań sieciowych i zewnętrznych zależności.

Utiliome kontra tradycyjne narzędzia w chmurze

Porównaj nasz lokalny silnik WebAssembly ze starymi narzędziami chmurowymi.

Funkcja Utiliome (Lokalnie w przeglądarce) Tradycyjne konwertery chmurowe
Pełna Tablica 0-255 ANSI X3.4 i ISO-8859-1 Obejmuje wszystkie 128 standardowych pozycji 7-bitowego US-ASCII (znaki sterujące C0 z RFC 20 i znaki drukowalne) oraz rozszerzony 8-bitowy zestaw ISO-8859-1 Latin-1 (128-255) ze znakami sterującymi C1 i symbolami zachodnioeuropejskimi. Ograniczone opcje bez zaawansowanej konfiguracji
Zsynchronizowane Kolumny Systemów Liczbowych i Escape Zestawia wartości dziesiętne (0-255), szesnastkowe (0x00-0xFF), 3-cyfrowe ósemkowe (000-377), dopełniony 8-bitowy zapis binarny, sekwencje escape C/JS z ukośnikiem, terminalową notację karetki (^@, ^M, ^?) oraz encje HTML. Wymaga zewnętrznych narzędzi lub ręcznej obróbki
Prywatność i przetwarzanie danych 100% lokalnie w przeglądarce (zero wysyłania na serwer) Przesyła dane na zewnętrzne serwery w chmurze
Cena i wymóg konta 100% za darmo na zawsze bez rejestracji Wymaga rejestracji konta lub płatnej subskrypcji
Jak to działa

Tabela Znaków ASCII – instrukcja w 3 prostych krokach

Instalacja oprogramowania nie jest wymagana. Wszystko działa w Twojej przeglądarce.

1

Wybierz Zakres ASCII lub Grupę Sterującą

Wyświetl pełną tabelę bajtów od 0 do 255 lub zawęź wiersze do kodów sterujących C0 (0-31 oraz 127), drukowalnych znaków 7-bitowego US-ASCII (32-126) albo rozszerzonego zestawu ISO-8859-1 Latin-1 (128-255).

2

Filtruj według Systemu, Mnemoniku, Karetki lub Escape

Wpisz dowolny znak, mnemonik (NUL, CR, LF, DEL), liczbę dziesiętną, wartość hex (0x0A, 7F), bajt binarny (01000001), skrót karetki (^C), sekwencję escape C/JS (\r, \x1b) lub encję HTML ( ).

3

Kopiuj Sformatowane Literały Bezpośrednio

Kliknij dowolną wartość w pasującym wierszu, aby skopiować literał szesnastkowy, liczbę dziesiętną, 8-bitowy ciąg binarny, sekwencję escape lub encję HTML prosto do swojego parsera lub pliku źródłowego.

Szybki Przewodnik Referencyjny: Kody Sterujące, Znaki Drukowalne i Bajty Rozszerzone

Szybka odpowiedź: Sprawdź dowolną wartość bajtu od 0 do 255, aby porównać jej mnemonik sterujący lub glif, zapis dziesiętny, szesnastkowy, ósemkowy, 8-bitowy binarny, sekwencję escape C/JavaScript, terminalową notację karetki oraz encję HTML — idealne rozwiązanie do debugowania ramek HTTP CRLF, sekwencji terminala ANSI i binarnych protokołów sieciowych.

Podczas pisania lekserów, analizowania zrzutów pakietów TCP czy konfigurowania szeregowego i terminalowego wejścia/wyjścia (I/O) programiści nieustannie tłumaczą surowe wartości bajtów na reprezentacje symboliczne. Poniżej znajduje się zestawienie najczęściej używanych wierszy referencyjnych obejmujących kody sterujące C0 (0–31, 127), drukowalne znaki 7-bitowego US-ASCII (32–126) oraz rozszerzony zestaw ISO-8859-1 Latin-1 (128–255):

Dec  Hex   Oct  Binary    Glyph / Mnemonic  Caret  C / JS Escape  HTML Entity
---  ----  ---  --------  ----------------  -----  -------------  -----------
0    0x00  000  00000000  <NUL> (Null)      ^@     \0             &#0;
9    0x09  011  00001001  <HT>  (Tab)       ^I     \t             &#9;
10   0x0A  012  00001010  <LF>  (Line Feed) ^J     \n             &#10;
13   0x0D  015  00001101  <CR>  (Return)    ^M     \r             &#13;
27   0x1B  033  00011011  <ESC> (Escape)    ^[     \x1B           &#27;
32   0x20  040  00100000  <SP>  (Space)     -      " "            &#32;
48   0x30  060  00110000  0                 -      0              &#48;
65   0x41  101  01000001  A                 -      A              &#65;
97   0x61  141  01100001  a                 -      a              &#97;
126  0x7E  176  01111110  ~                 -      ~              &#126;
127  0x7F  177  01111111  <DEL> (Delete)    ^?     \x7F           &#127;
160  0xA0  240  10100000  <NBSP>            -      \xA0           &nbsp;
169  0xA9  251  10101001  ©                 -      \xA9           &copy;
255  0xFF  377  11111111  ÿ                 -      \xFF           &yuml;

Praktyczne Przykłady Wyszukiwania w Protokołach

Mapowanie surowych bajtów z sieci na tabelę natychmiast wyjaśnia ramkowanie protokołów i sekwencje sterujące terminala:

1. Terminator nagłówków HTTP/1.1 (RFC 9112):
   Bajty hex:  0D 0A 0D 0A
   Mnemoniki:  <CR><LF><CR><LF>
   Escape:     "\r\n\r\n" (Dziesiętnie: 13, 10, 13, 10)

2. Zielony znak zachęty terminala ANSI CSI:
   Bajty hex:  1B 5B 33 32 6D
   Zdekodowano:<ESC> (0x1B / ^[) + '[' (0x5B) + '3' (0x33) + '2' (0x32) + 'm' (0x6D)
   Literał JS: "\x1b[32m"

Układ Bitowy 7-Bitowego US-ASCII, Arytmetyka Karetki i Niuanse 8-Bitowego Rozszerzenia

Szybka odpowiedź: Standardowy US-ASCII (ANSI X3.4 / ISO/IEC 646 / RFC 20) rozmieszcza 128 znaków na 7 bitach (0x00 do 0x7F) tak, aby zmiana wielkości liter, parsowanie cyfr i notacja karetki sprowadzały się do operacji na pojedynczych bitach, natomiast rozszerzone bajty od 0x80 do 0xFF różnią się fundamentalnie między ISO-8859-1, Windows-1252 i UTF-8.

Matematyczny Układ Bitowy 7-Bitowego US-ASCII (ANSI X3.4 / RFC 20)

Siatka 7-bitowego US-ASCII (b6 b5 b4 b3 b2 b1 b0, obejmująca zakres od 0x00 do 0x7F) została celowo zaprojektowana tak, aby układy sprzętowe i niskopoziomowe parsery mogły klasyfikować oraz przekształcać znaki za pomocą pojedynczych instrukcji bitowych bez tablic przeglądowych (lookup tables):

  • Bit 5 (0x20, dziesiętnie 32) — Zmiana Wielkości Liter (Case Folding): Wielkie litery A–Z zajmują pozycje 0x41–0x5A (01000001–01011010), natomiast małe litery a–z zajmują 0x61–0x7A (01100001–01111010). Każda para wielkiej i małej litery różni się wyłącznie bitem 5. Zamiana litery ASCII na małą to byte | 0x20, konwersja na wielką to byte & ~0x20, a odwrócenie wielkości litery to byte ^ 0x20.
  • Wyrównanie Cyfr BCD w Dolnym Półbajcie (Low-Nibble): Cyfry 0–9 zajmują zakres 0x30–0x39 (00110000–00111001). Odrzucenie górnego półbajtu 0011 poprzez operację byte & 0x0F (lub odjęcie 0x30) daje bezpośrednio zakodowaną binarnie liczbę całkowitą od 0 do 9.
  • Bit 6 (0x40, dziesiętnie 64) — Notacja Karetki i Mapowanie Klawisza Ctrl: Sterowniki terminali tłumaczą skróty z klawiszem Ctrl oraz wyświetlają kody sterujące C0 (0x00–0x1F) wraz ze znakiem <DEL> (0x7F) poprzez odwrócenie bitu 6 (byte ^ 0x40). W rezultacie <NUL> (0x00 ^ 0x40 = 0x40) jest renderowany jako ^@, <ETX> (0x03 ^ 0x40 = 0x43) jako ^C (SIGINT), <LF> (0x0A ^ 0x40 = 0x4A) jako ^J, <CR> (0x0D ^ 0x40 = 0x4D) jako ^M, <ESC> (0x1B ^ 0x40 = 0x5B) jako ^[, a <DEL> (0x7F ^ 0x40 = 0x3F) jako ^?.

Pułapka Bajtów Rozszerzonych 128–255: ISO-8859-1 vs Windows-1252 vs UTF-8

Ponieważ US-ASCII pozostawia 8. bit (b7, 0x80) nieustawiony, dla wartości od 128 do 255 (0x80–0xFF) powstały niekompatybilne rozszerzenia 8-bitowe. Ich mylenie stanowi główną przyczynę klasycznego uszkodzenia tekstu (mojibake):

  1. ISO-8859-1 (Latin-1): Rezerwuje zakres 128–159 (0x80–0x9F) dla kodów sterujących C1 (takich jak <PAD>, <NEL> i <CSI>) oraz przypisuje pozycje 160–255 (0xA0–0xFF) zachodnioeuropejskiej interpunkcji, symbolom walut i literom diakrytyzowanym, zaczynając od <NBSP> (0xA0). Co kluczowe, standard Unicode zaadoptował ISO-8859-1 jako blok U+0080–U+00FF (Latin-1 Supplement), dzięki czemu wartości bajtów ISO-8859-1 odpowiadają punktom kodowym Unicode w stosunku 1:1.
  2. Windows-1252 (CP1252): Przypisuje 27 z 32 pozycji sterujących C1 z zakresu 0x80–0x9F do znaków drukowalnych — w tym € (0x80, który w Unicode ma punkt U+20AC), — (0x97, U+2014) oraz cudzysłowów drukarskich (0x91–0x94). Zgodnie ze standardem kodowania WHATWG przeglądarki internetowe traktują deklaracje HTML charset=iso-8859-1 jako windows-1252.
  3. UTF-8: Zachowuje pełną jednobajtową kompatybilność wyłącznie z 7-bitowym US-ASCII (0x00–0x7F). W kodowaniu UTF-8 surowe bajty 0x80–0xFF nigdy nie są prawidłowymi jednobajtowymi znakami Latin-1: wartości U+0080–U+00FF wymagają 2-bajtowej sekwencji UTF-8 (od 0xC2 0x80 do 0xC3 0xBF). Przekazanie surowego bajtu Latin-1, takiego jak 0xE9 (é), do parsera UTF-8 wywołuje błąd dekodowania (U+FFFD), natomiast odczytanie sekwencji UTF-8 0xC3 0xA9 jako ISO-8859-1 daje dwuznakowy krzak (mojibake) é.

Tabela Znaków ASCII a Inspektor Znaków i Dekodery Hex

Szybka odpowiedź: Użyj Tabeli Znaków ASCII, aby sprawdzić statyczne mapowania bajtów 0–255, mnemoniki sterujące, skróty karetki i sekwencje escape. Wybierz Inspektora Znaków Unicode do audytu wklejonych ciągów pod kątem ukrytych znaków Unicode lub bajtów UTF-8, albo Konwerter Hex na Tekst do kodowania i dekodowania całych ładunków szesnastkowych.

Wybierz wyspecjalizowane narzędzie dopasowane do tego, czy potrzebujesz tablicy referencyjnej na poziomie bajtów, diagnostyki ciągów Unicode, masowej konwersji ładunków szesnastkowych, czy sformatowanych tabel tekstowych:

Możliwości Tabela Znaków ASCII Inspektor Znaków Unicode Konwerter Hex na Tekst Formater Tabel Tekstowych, Ramkowych ASCII (+---+) i Unicode
Główne Przeznaczenie Przeszukiwalna tabela 0–255 dla US-ASCII i ISO-8859-1 Diagnostyka znak po znaku i wykrywanie ukrytych znaków Unicode Masowa konwersja między ciągami bajtów hex a czytelnym tekstem Rysowanie wyrównanych tabel ASCII +---+ oraz ramkowych Unicode
Zakres Znaków 256 kodów jednobajtowych (0x00–0x7F + Latin-1 0x80–0xFF) Wszystkie 1 112 064 wartości skalarne Unicode (U+0000–U+10FFFF) Dowolne wielobajtowe strumienie UTF-8 lub ASCII Dowolne dane tabelaryczne z CSV, TSV, JSON lub Markdown
Kody Sterujące i Karetka Pełne mnemoniki C0/C1 (<NUL>–<DEL>), karetka (^M), oct, bin Oznacza osadzone <ZWSP>, <BOM>, <NBSP> i nadpisania bidi Dekoduje lub koduje surowe bajty hex (48 65 6C 6C 6F) Nie służy do sprawdzania kodowania znaków
Najlepsze Zastosowanie Sprawdzanie kodów hex/bin/escape podczas pisania parserów Debugowanie, dlaczego wklejony ciąg psuje regex, JSON lub porównania Tłumaczenie zrzutów pakietów lub zrzutów hex na tekst i odwrotnie Formatowanie wyjścia CLI, dokumentacji README i siatek w stylu SQL
  • Otwórz narzędzie Inspektor Znaków Unicode, gdy analizujesz rzeczywisty ciąg znaków lub plik zawierający wielobajtowe emoji UTF-8, spacje o zerowej szerokości lub mylące homoglify wykraczające poza bajt 255.
  • Użyj narzędzia Konwerter Hex na Tekst, aby zdekodować długie szesnastkowe zrzuty bajtów (strumienie 0D 0A, ładunki z programu Wireshark lub logi zakodowane w hex) bezpośrednio na tekst UTF-8 lub w drugą stronę.
  • Jeśli zamiast szukać kodów znaków chcesz wygenerować wyrównane siatki danych w czystym tekście +---+---+ lub Unicode ┌───┐ do dokumentacji czy komentarzy w kodzie, wybierz Formater Tabel Tekstowych, Ramkowych ASCII (+---+) i Unicode lub odwiedź Konwerter Unicode do wsadowych przekształceń punktów kodowych U+XXXX.
FAQ

Tabela Znaków ASCII – FAQ i przewodnik techniczny

Wszystko, co musisz wiedzieć o darmowym narzędziu online tabela ascii od Utiliome.

Jaka jest różnica między 7-bitowym US-ASCII (0-127) a rozszerzonym ASCII (128-255)?

Standardowy US-ASCII (ANSI X3.4 / RFC 20) ściśle definiuje 128 pozycji kodowych przy użyciu 7 bitów (od 0 do 127, czyli od 0x00 do 0x7F): 33 niedrukowalne kody sterujące (od 0 do 31 oraz 127 <DEL>) i 95 drukowalnych glifów (od 32 <SP> do 126 ~). Kody od 128 do 255 (0x80 do 0xFF) mają ustawiony 8. bit i zależą od wybranego 8-bitowego kodowania znaków. Niniejsza tabela wykorzystuje standard ISO-8859-1 (Latin-1) dla zakresu 128–255, ponieważ jego wartości liczbowe mapują się identycznie na wartości skalarne Unicode od U+0080 do U+00FF.

Dlaczego system Windows i protokół HTTP używają CRLF (13, 10), podczas gdy Unix i Linux używają LF (10)?

Elektromechaniczne dalekopisy wymagały dwóch odrębnych fizycznych czynności, aby rozpocząć nową linię: powrót karetki (Carriage Return, <CR>, dziesiętnie 13, 0x0D, \r) cofał głowicę drukującą do lewego marginesu, a wysunięcie linii (Line Feed, <LF>, dziesiętnie 10, 0x0A, \n) przesuwało wałek z papierem o jeden wiersz w górę. Protokoły internetowe, w tym HTTP/1.1, SMTP i FTP — a także systemy CP/M, DOS i Windows — ustandaryzowały dwubajtową sekwencję <CR><LF> (0D 0A), natomiast Multics, Unix, Linux oraz współczesny macOS przyjęły pojedynczy bajt <LF> (0A) jako domyślny znak nowej linii.

Czy bajty rozszerzonego zestawu Latin-1 (128-255) są identyczne bajtowo z kodowaniem UTF-8?

Nie. Wyłącznie 7-bitowe wartości US-ASCII od 0 do 127 (0x00 do 0x7F) mają identyczną jednobajtową reprezentację w UTF-8. Chociaż bajty ISO-8859-1 z przedziału 128–255 mają dokładnie takie same numery punktów kodowych jak znaki Unicode od U+0080 do U+00FF, UTF-8 koduje ten zakres jako sekwencje dwubajtowe rozpoczynające się od bajtu wiodącego 0xC2 lub 0xC3. Przykładowo znak © to pojedynczy bajt 0xA9 (dziesiętnie 169) w ISO-8859-1, ale dwa bajty 0xC2 0xA9 w UTF-8.

Jak obliczana jest terminalowa notacja karetki (^C, ^M, ^[, ^?) na podstawie kodów ASCII?

Notacja karetki przekształca niedrukowalne bajty sterujące C0 (od 0x00 do 0x1F) oraz znak <DEL> (0x7F) w drukowalne znaki ASCII poprzez przełączenie bitu 6 za pomocą bitowej operacji XOR z wartością 0x40 (dziesiętnie 64). Wykonanie operacji XOR na znaku <ETX> (0x03) z 0x40 daje 0x43 ('C'), zapisywane jako ^C. Analogicznie <CR> (0x0D ^ 0x40 = 0x4D) staje się ^M, <ESC> (0x1B ^ 0x40 = 0x5B) daje ^[, a <DEL> (0x7F ^ 0x40 = 0x3F) przyjmuje postać ^?.

Dlaczego znak DEL ma przypisany kod 127 zamiast znajdować się w grupie znaków sterujących od 0 do 31?

Na 7-ścieżkowej papierowej taśmie dziurkowanej kod 0 (<NUL>, binarnie 0000000) oznaczał brak wydziurkowanych otworów, natomiast kod 127 (<DEL>, binarnie 1111111) oznaczał wydziurkowanie wszystkich siedmiu otworów. Ponieważ fizycznych otworów nie dało się zakleić po popełnieniu błędu pisarskiego, operatorzy cofali taśmę i przebijali wszystkie siedem otworów na błędnym znaku, zamieniając go w kod 127 (<DEL>), który sprzętowe czytniki taśmy automatycznie pomijały.